The Music Box

Op naar huis

Een weekje Limburg zit er op. Maar dan gooien wij niet de bagage in de auto en rijden meteen naar huis. Nee wij gaan lekker binnendoor en zoeken dan nog even wat leuke avonturen op de terugweg. Zo ook vandaag. We zijn vanaf Valkenburg naar het noorden gereden.

Eerst nog even uitchecken bij het Black Label hotel in Valkenburg. Een goed hotel waar wij het prima naar ons zin hebben gehad. Lekker modern en goede kamers. Anders dan in alle andere hotels. De jeugd heeft de toekomst en die runnen het hotel. 3 nachten, met prima eten en drinken. Het enige wat me tegenviel is dat ze geen eigen parkeerplaats hebben en dat je dat dus 9 euro per dag kost.

Helaas is Valkenburg in de Corona tijd niet zo leuk als dat we het er 16 jaar geleden hebben gehad. Alles ligt een beetje op z’n gat. Maar gelukkig houden wij van het Geocachen en dan heb je daar wat minder last van.

Maar goed, nu weer op naar Waalwijk en huis. We zijn eerst eens even gaan zoeken welke leuke Geocaches we tegenkwamen en daar zijn we eens heen gereden. In de bossen bij het plaatsje Kessel liggen twee caches met veel favorieten punten. Waar is de Mol? en The music box. Twee Limburgse toppers.

Aangekomen bij de eerste van de twee parkeren we in een bospad. Hier is een mooie plek om de auto te parkeren en dat was maar goed ook, want zo kon de grote tractor erlangs die even later over dit zandpad wilden rijden. Enkele meters in het bos vind je dan een grote ammo box met daarin een klein molletje en 3 draden. Al snel hadden we door dat we een soort kruis bepaling moesten maken en waar de drie draden kruisten moesten we de cache vinden. Even alle bomen bekijken en al snel hadden we drie ankerpunten gevonden. Op naar het midden en jawel daaronder zat moeder mol in de grond. Ook de molletjes waren leuk en dus kreeg deze cache van ons een favo punt.

200 meter van waar is de mol ligt een andere topper. The music box. Even goed lezen om deze ten eerste te openen. Daarna was het draaien aan de vier aanwezige muziekdoosjes. De deuntjes kwamen bekend voor maar hoe deze alle vier heten was wat lastig. Het internet hier in de bossen hielp ook al niet mee, dus dat was een probleem. 2 wisten we er zeker, over één twijfelde we en de laatste was onbekend. Even wat draaien met het slot en klik hij ging open. Bleek toch dat we er 3 van de vier meteen goed hadden.

Het was nog vroeg nadat we deze twee gevonden hadden en we besloten om verder te rijden naar een trailtje in de bossen van Kronenberg. Hier is enkele jaren geleden een wandeling uitgezet. Oorlogssporen Kronenberg genaamd. Allemaal pittige caches, waarbij flink gezocht moest worden. Originele cache container, hengelen en af en toe flink zoeken. De route is 6 kilometer maar verder dan cache 13 zijn we niet gekomen aangezien het toen al redelijk laat werd. We moeten dus nog een keertje terug om de trail af te maken.

Halverwege hebben we nog een cache gedaan die niet tot de serie hoorden. Een grote kist werd uit de grond gehaald. En daaronder woonde een hele muizen familie. Allemaal kleine veldmuisjes met moeder muis. Moeder muis was als eerste uit de kist gesprongen en leit haar kroost gewoon achter. De kleintjes konden niet uit de kist komen, dus deze hebben we maar geholpen. Nu kon de container weer terug in de grond en hebben hem weer toegedekt. Wie weet komen de muisjes weer terug?

Op richting Brabant en nog even langs ons moederke. drie keer gebeld, maar toen we alsnog door Gemert reden er toch maar even langs. Helaas niet thuis. Net nog in Gemert zie ik een bekende auto rijden. “Zal ze dat zijn”, zei ik tegen Karin? En jawel hoor. De achtervolging kon ingezet worden. Knipperen met de lampen en erachter weaven maakt niets uit. Ze heeft het niet door. Pas nadat we voor de deur een paar keer claxonneren kregen we haar aandacht. Nog een paar uur lekker zitten kletsen en afgesloten met Pizza, Kapsalon en een lekkere bak zoetzure kipfile.

Rond een uur of tien waren we pas thuis van onze rit vanaf Valkenburg naar Waalwijk. Maar de laatste dag was ook weer een toppertje….