Dresden Alt Stadt

Geen zin meer in klimmen

vrijdag 23 juli 2021 – Vannacht een pijnlijk nacht gehad. Gisterenochtend heb ik ergens een spier in mijn nek verrekt en als je dan probeert te draaien in de nacht doet het elke keer weer zeer. Maar deze ochtend ging het al wat beter dan gisteren.

Niet nog eens

Ik en ook Karin hadden beide geen zin meer in nogmaals honderden trappen omhoog te lopen of weer vanuit het Kirnitztal omhoog te gaan om de natuur te verkennen. Maar wat gingen we dan doen?

Op naar Dresden

Nou vanaf Prossen is het ongeveer een klein uurtje naar Dresden. Dus na het ontbijt hebben wat spulletjes bij elkaar gepakt en zijn we via Pirna naar Dresden gereden. Qua kilometers is het allemaal niet zo ver, maar om door de stad Pirna heen te komen is echt een drama. We hadden het er al over hoe dat hier moet zijn als het toerisme echt op gang is?

Dresden

Parkeren maar

We reden eigenlijk best wel soepel de binnenstad binnen en via de Geocaching app hadden we al een parkeerplaats op het oog. Jammer alleen dat deze hartstikke vol stond. Dus maar even rondrijden en jawel geluk. Er ging er net ééntje vertrekken. De parkeermeter was even een probleem. Hoe werkt zo’n ding? Dus we hebben eerst maar even een paar Duitsers het voor laten doen. Dan kunnen wij dat ook.

Hoogtepuntjes

Nadat de dagticket voor 6 euro in de auto was achtergelaten konden we beginnen met de WhereIgo cache langs alle mooiste bezienswaardigheden van Dresden. We begonnen bij het raadhuis, gevolgd door een kerk enzovoort. Wij vonden vooral de Dresdner Zwinger en Das Residenzschloss het mooist. Maar ook de 110 meter lange Fürstenzug (optocht van Prinsen) was indrukwekkend.

Dresden 

Onderweg deden we ook nog wat gewone caches en nadat we dan eindelijk 10 opdrachten goed hadden uitgevoerd werd de cache vrijgegeven. Heel dicht bij de parkeerplaats was deze verstopt. Langs de tramlijn en doorgaande weg. We laten meteen nog wat spullen in de auto achter en lopen nogmaals het oude centrum in.

Nog even terug

Even een McFlurry halen bij de Mcdonalds. Met een dikke 25 graden moet dat kunnen toch? Daarna zijn we nog even lekker door de Altmarkt Galerie Dresden gewandeld. Even een paar winkeltjes bezocht en even van het toilet gebruik gemaakt. Daarna zijn we weer langzaam terug gelopen naar de auto. Tijd om weer terug te rijden naar Prossen.

Dresden

Sponsor

Onderweg stoppen we nog even bij de Lidl in Pirna. We moesten nog wat statiegeld inleveren. Jammer dat we dan vergeten om de bon uit de automaat te halen. Sukkeltjes dat we zijn. Hebben we weer iemand blij gemaakt.

Pizza

Terug in het appartement hebben we zojuist de nieuwe oven geprobeerd. Heerlijk krokante pizza’s maakt ie. Alles wat nog op moest op tafel en eten maar. Nu lekker aan een biertje en even niets meer. Morgen weer naar huis. Moet echt zeggen dat we beide genoten hebben van de Sächische Schweiz.

Kleiner Winterberg

Doodsprong na Klettersteig

donderdag 22 juli 2021 – Heerlijk uitgeslapen vanmorgen, maar tijdens het wassen schoot er een flinke pijnscheut in mijn nek. Nu nog heb ik er last van. Misschien vannacht verkeerd gelegen?

Na het ontbijt zijn we via Bad Schandau naar Sebnitz gereden. Om zo te proberen te kunnen wandelen naar de Kuhstall. Gisteren hadden we al geprobeerd om via Bad Schandau rechtstreeks te rijden, maar daar kwamen we een verboden in te rijden bord tegen. 30 kilometer om via Sebnitz kwamen dit bord ook tegen. Zelfs wel twee maal. De eerste keer in het dorp Lichtenhain waar ik een parkeerplaats had gevonden. Vanaf hier zouden we dan het dal in kunnen lopen. Op de eenbaansweg naar beneden moesten even stoppen voor een hippie uit 1970 die hier de post rond bracht, maar uiteindelijk op de parkeerplaats aangekomen mochten we niet parkeren. Dan maar terug en toch weer richting Sebnitz om via de grensweg van Tsjechie naar het Kirnitztall te rijden.

Ook vanaf deze kant stonden er weer verboden in te rijden borden, maar toch maar doorgereden. Nog even gestopt bij een wegwerker die even niets stond te doen. Of we nog verder konden rijden en of er nog meer parkeerplaatsen waren? Hij keek ons natuurlijk een beetje vreemd aan. Maar zei ons dat er zeker nog wat parkeerplaatsen waren.

Na een scherp bocht in de Kirnitzstrasse kwamen we langs een parkeerplaats. Er stond één auto en die van ons paste er mooi langs. Vandaar werd de wandeling naar de Kuhstall gestart. Een dikke klim vanaf de start van een half uur. Zwetend en puffend kwamen we aan bij de Kuhstall. Een grote grot waar we onder door konden lopen. Aan de linker kant konden we door een kleine kloof naar de Himmelsleiter een steile klim via een hele smalle trap. Eén waar we precies doorheen konden en 27 meter omhoog. Geweldig was dit al vond Karin hier het wel even spannend. Bovenop hadden we prachtig uitzicht over het dal en de rotsen.

Himmelleiter

Nog even zoekende op de Geocaching app zagen we dat er vlakbij een cache lag. Dus naar beneden over de afrastering heen en richting cache. We zagen daar hele mooie uitzichtpunten, maar de cache was er één voor bergbeklimmers. We zijn uiteindelijk maar terug gegaan naar de Kuhstall om daarna af te dalen via ontelbare trappen.

SachischeSchweiz

Beneden zetten we koers naar de kleine Winterberg. Hier moest een plateau zijn waar een scheur doorheen loopt. Dit staat op vele foto’s van het gebied en is voor ons natuurlijk interessant. Volgens de bordjes was de wandeling er naar toe 45 minuten. Maar ze hadden niet gezegd dat we dan nog eens ontelbare trappen op moesten. Ja lekker hoor. Eerst naar beneden en even later weer steil omhoog.

trappen

Eindelijk waren we boven. Jammer dat dit dan niet het punt is wat we zochten. Even op de telefoon kijken bleek dat we in de buurt zaten maar dat we naar beneden moesten en een afslag eerder linksaf. Dat deden we, maar nog steeds konden we het uitzichtpunt niet vinden. We namen even pauze en dronken wat.

Daarna bleek op de GPS de Winterberg top achter ons te zijn. Een soort van Klettersteig ging naar boven. Gelukkig niet zo één waar we helmen en klimgerei voor nodig zijn, maar wel één die aangeduid staat als Klettersteig. Stijl omhoog via wat rotsklimmen bereikte we de top. Op de top staat het Pavilion Kleiner Winterberg. Een theehuis wat bovenop een steile berg staat? Geen idee welke pippo dit hier heeft bedacht. Maar wel mooi en er lag een Geocache. Dus op zoek naar dat kleine stukje schat en na enkele minuten gevonden. Wat nu, waar ligt dan die kloof tussen de plateau’s.

kletter

Langzaam aan gingen we weer naar beneden. Voet voor voet, want naar beneden is altijd een stuk lastiger dan naar boven. Na een minuutje of tien stonden we weer beneden en zijn we rechtsaf gegaan op zoek naar het plateau. De eerste en de tweede waren mooi, maar niet wat we zochten. Dan maar terug om terug te gaan richting Kuhstall en auto.

Nog één plateau op. De linker van waar we hebben gepauzeerd en wat blijkt? Jawel dit was het plateau welke we moesten hebben. Dan moest de foto nog genomen worden. De eerste keer met trillende knieën. Maar helaas niet gelukt. De camera werd omgezet en met 50 foto’s per seconden moest het gaan lukken. Jawel nu was Karin aan de beurt. De stoere chick deed mij gewoon na. Over een kloof springen met daaronder 300 meter niets.

Kleiner Winterberg

Helemaal vol van de adrenaline kon de terugweg beginnen. Lekker weer alle trapjes af tot beneden. Een flink stuk over het grindpad en als laatste klim nog even door het bos. Het bospad was door de overstromingen van afgelopen week bijna niet meer te zien. Hier en daar lagen grote bomen over het pad. Je snapt niet hoe die dan ineens omvallen. Uiteindelijk kwamen we op het steile grindpad vanwaar we omhoog waren gelopen naar de Kuhstall. Nu nog een flink stuk naar beneden naar de auto. Wat waren we blij toen we weer in konden stappen en de airco aan konden zetten.

Jumping

Vanaf de parkeerplaats zijn we doorgereden naar Bad Schandau. Blijkt de weg gewoon open te zijn. Nog even bij de Lidl stoppen om nog een paar Krombacher biertjes te halen. Heerlijk en verdient na deze trail van 14 kilometer en 1360 trappen (volgens Karins horloge).

Zojuist hebben we nog even een pasta naar binnen gewerkt en morgen moeten we nogmaals naar de Lidl voor bier. Wat smaakt dat biertje toch heerlijk na een flinke inspanning.

Basteibrug

Basteibrug en Königstein

woensdag 21 juli 2021 – Vandaag duiken we in de romantiek van Duitse staat Saksen. Na alle indrukwekkende uitzichten die we de afgelopen dagen hebben gehad waren vandaag de burchten aan de beurt.

Lekker vroeg

De dag begon om half acht. Snel even wat broodjes smeren en op pad naar de Bastei. Een paar dagen geleden hebben we de omgeving daar al even verkent en dat was nu wel handig, want zo konden we 300 meter van het hotel parkeren.

Bastei Brug

De Bastei Brug is erg populair bij iedereen die de Säksische Schweiz bezoekt. De brug verbindt meerdere rotsen met elkaar. In 1851 werd de oorspronkelijke houten brug met de huidige brug uit zandsteen vervangen. De 76 meter lange brug is sprookjesachtig mooi en biedt een geweldig uitzicht over de onderliggende kloof. Langs de wandelroute komen we vele uitzichtpunten tegen, en elke keer is het uitzicht weer even indrukwekkend. Natuurlijk schieten we tientallen foto’s. Op de terugweg doen we bij het Basteiaussicht nog even een Geocache. We moeten wel eerst even door en om de bouwwerkzaamheden heen naar de cache zoeken.

Basteibrug

Het was heerlijk rustig en pas toen we terug liepen naar de auto, werd het drukker en drukker. Tijd om weer te vertrekken. Nog een laatste foto van de rotsformatie en de auto in. Eerst nog even betalen, want dat moet hier overal. Zelfs midden in de bossen.

Basteibrug

Omweg

Daarna zijn we richting vesting Königstein gereden. Een afstand van hemelsbreed 3 kilometer, maar met de auto 25 minuten. Dit omdat we over de Elbe moesten en dat dit alleen in Pirna of Bad Schandau kan. Vesting Königstein is prominent aanwezig en in de wijde omtrek zie je haar staan, hoog boven het landschap uitstekend.

Onderweg zijn we eerst nog even gestopt om een 5 sters cache te doen. Kletter König kunnen we afvinken. 5 sterren voor een klimcache van 2 meter hoog? Maakt niet uit we hebben hem.

Königstein

vesting Königstein

Door naar de parkeergarage van de vesting Königstein. Deze ligt halverwege de tafelberg. Maar voordat je in het voormalige fort bent, moet je eerst naar boven. Een wandeling van de parkeergarage naar de entree van het fort duurt ongeveer een kwartier. Weer een klim partij en ja hoor de zweetdruppeltjes begonnen alweer te komen.

Königstein

Wanneer we boven komen, vallen pas echt de enorme muren op. Kaarsrecht gaan ze naar boven. Als we de poort passeren, volgt misschien nog wel de steilste beklimming. De helling brengt ons naar de binnenplaats.

Wat eerst?

Op de binnenplaats moesten we eerst eens even goed kijken. Wat een gebouwen staan hier en bijna overal kun je naar binnen mits je een mondkapje opzet dan. Verschillende gebouwen zijn ingericht als musea. De ene groter dan de ander. We bezoeken de oude waterput, een kerk, zien hoe de stallen eruit zagen en bezoeken de oude wijnkelder. Hier lag ooit het grootste wijnvat ter wereld: bijna 250.000 liter groot!

Wijnvat

Het mooiste museum in de vesting Königstein is gevestigd in George’s Castle. Hier is een expositie over de gevangen en hun behandeling door de eeuwen heen. Hier moet de rugzak in een locker gedaan worden. Maar aangezien we geen cash geld bij hadden zijn we één voor één even door dit museum gegaan.

Königstein

Na de musea hebben we ook nog even een rondje over de muren van de vesting gelopen. Hiervandaan heb je een geweldig uitzicht over de glooiende omgeving en over de rivier de Elbe. Her en der steken tafelbergen, zoals de eerder beklommen Lilienstein, omhoog.

Hilfe

Na drie uur waren we weer terug bij de parkeergarage. Even de parkeerkaart afrekenen was er niet bij. De EC betaalpas werkt hier dus niet. Dan maar even op de knop Hilfe. De dame aan de andere kant vertelde ons dat alleen de Duitse EC kaarten werkte. Daar zijn we weer… Welkom in één Europa. Dan maar cash geld erin en de auto in.

Karin wilde graag de Bastei nog van beneden zien. Dus vanaf de vesting zijn we naar Kurort Rathen gereden. Onderweg kregen we nog een paar mooie uitzichten op de vesting te zien. In Kurort Rathen vond Karin het nog niet eens een foto waard. Dus dan maar terug richting ons appartement.

Kirnitzschtalstraße

Nog even kijken in hoeverre de Kirnitzschtalstraße open was. Jammer voor ons nog niet ver genoeg om vandaar naar de Kuhstall en kleiner Winterberg te wandelen. Nog even bij de gele trammetjes gekeken, maar daar bekroop ons het gevoel van ramptoeristen, dus maar weer snel in de auto en naar het appartement.

Eishohleopweg

Eishöhle

dinsdag 20 juli 2021 – Jawel 6 uur en het was weer raak in de straat. Dus weer vroeg wakker. Hup snel het raam weer dicht en nog even op één oor. Ook een leuke hobby onder de plaatselijke bevolking is om met veel herrie makende apparaten de tuin te doen. De twee overburen en onze eigenaar hadden zich vandaag denk ik ingeloot?

Tijdens ons ontbijt werden we ruw opgeschrikt door een bak herrie. Pas even later zagen we wat het was. Een F35 straaljager kwam heel laag vol gas door het dal. Mooi gezicht, maar in Nederland krijgt zo’n piloot flink op zijn donder.

De wandeling van vandaag ging naar de Eishöhle. Een grot boven op een tafelberg. De wandeling start bij het plaatsje Gohrisch. Bij de parkeerplaats aangekomen mochten we helaas niet betalen. De automaat was kapot. Even bij de andere auto’s gekeken. Die hadden een parkeerkaart neergelegd. “Dan doen wij dat ook maar”.

Daarna was het de weg oversteken en meteen stijl omhoog de Hunskirche op. Via bielsen en uitgesleten zandsteen, maar ook over wortels van de aan het pad liggende bomen. Toen we even op adem wilde komen dacht ik eraan om eens even te checken of er nog geocaches lagen. En jawel we stonden er bij ééntje. Het duurde dan ook niet lang voordat we deze gevonden hadden.

Waren we weer mooi op adem om het volgende stuk omhoog te lopen. Ik vind het dan heel raar als je met zweetdruppeltjes op allerhande plekken bovenkomt, dat er dan een restaurant zit. Niet het goedkoopste, maar er was van alles te krijgen. Hoe dan? Lopen ze hier net als in Nepal met al die spullen naar boven?

Trappen

Tijd om af te dalen om daarna de klim naar de Eishöhle te starten. Je weet meteen dat je er bent. Overal liggen giga stenen. We moesten even op een ander stel, met hun hond wachten alvorens we de grot in konden. Heerlijk even rondstruinen in een mooie grot en meteen op zoek naar de 4×4 geocache. Deze konden we niet vinden in de grot. Dat bleek toen we nogmaals de beschrijving nakeken. Er moest geklommen worden. Toen Karin de spoiler foto op ging zoeken met de “E” verbinding, had ik hem al gevonden. Een groot gat in de muur op ongeveer 3 meter hoog. Ik moest er wel even naar toe klauteren, maar we hadden hem lekker snel gevonden.

Eishohle

We daalde af om verder te gaan met de geel gemarkeerde route. De volgende grot kwamen we tegen. Dit keer was het de Lichterhöhle. Een hele grote ruimte onder de stenen, waar af en toe een BBQ wordt georganiseerd. De steenkool stond al klaar!

Toen we deze leuke plek wilde verlaten hoorde we in de verte een flinke herrie op ons af komen. Het bleken 15 kinderen te zijn met 3 begeleiders. De eerste die we zagen waren drie fanatieke grieten. Deze liepen lekker door en hadden een analoog kompas bij. Hoe langer de rij, hoe minder enthousiast de kiddo’s waren. Eindelijk waren wij aan de beurt om verder te gaan. Een flinke afdaling tot aan het brede kiezelpad. Nu was het nog 1,5 kilometer terug naar de auto over een stijgend pad.

Eishohle

Toen we op de parkeerplaats aankwamen kwam er ook een grote auto van het nationale park aan rijden. Twee echte Duitsers kwamen eens even naar de parkeermeter kijken. Misschien dat de mensen morgen wel weer kunnen betalen, maar voor nu zijn wij er weg van. Hup gas erop en terug naar Bad Schandau.

Daar moesten we nog even een paar kleine inkopen doen. Bier, groentesaus en wat lekkers voor bij het biertje. We hebben nog geprobeerd om de statiegeld flessen van de Penny door de machine te krijgen, maar blijkbaar moet je de flessen inleveren bij de winkel waar je ze gekocht hebt. Hebben ze geluk dat we nog langs de Penny kwamen, want anders lagen ze in de vuilnisbak.

Nog even snel stoppen bij de Penny dus. En wat blijkt? 72 cent statiegeld op 10 flessen. Koekoek zal ik maar zeggen. De hele dag met die flessen rond lopen rijden en dan dit. Vooruit nog even wat kopen, die statiegeld bon inleveren en op naar het appartement.

Het appartement was weer spic en span in orde gebracht. Alles was gepoetst, waar we alleen maar gevraagd hadden om even te stofzuigen.

De bloemkool en aardappelen borrelen al op het vuur (keramische plaat) en Karin is met zoute stengels aan het proberen om gehaktballen te maken.

Schrammsteinaussichten

Schrammsteinaussichten

maandag 19 juli 2021 – ’s Nachts hebben we hier alle ramen openstaan. Dan wordt het heerlijk fris in ons appartement en dan slapen we lekker. Maar vanochtend leek het wel of we in een stad leefden. Druk dat het was met verkeer. Vrachtwagens, vuilniswagens en andere herrie makend verkeer. Wat er allemaal aan de hand was weet ik niet maar vanaf 6 uur was het tering herrie.

Karin was dus weer eens vroeg wakker en ik heb mezelf nog maar eens omgedraaid. Daarna hebben we lekker op ons gemakje gedaan. Eerst eens even op laptop bekijken wat we gingen doen en toen pas het ontbijtje genuttigd.

Pfaffenstein of toch niet

De keuze viel op de Pfaffenstein. Nog zo’n mooie tafelberg. Zo één als dat we gisteravond gedaan hebben. Toen we eenmaal in de auto zaten, wilde ik graag even in Bad Schandau kijken naar welke wegen er allemaal open of afgesloten waren. Dat viel allemaal best mee. Alleen de Kirnitzschtalstraße was nog afgesloten, maar de Zahnsgrund was weer open.

Schrammsteine

Aan deze weg ligt de parkeerplaats waar wandelingen naar de Schrammsteine starten. En er was toevallig ook nog een parkeerplaats vrij. Dus de Pfaffenstein viel voor vandaag af en zijn we naar het uitzichtpunt van de Schrammsteine gewandeld.

De Schrammsteine vormen de grootste en één van de meest indrukwekkende rotsformatie van de Sächsische Schweiz. De grillige rotsen rijzen langs de Elbe omhoog tussen Schmilka en Bad Schandau.

Het wandelpad had door de zware regenval en het wateroverlast flink te lijden gehad. We moesten dan ook soms goed uitkijken waar we onze voeten neer zetten. We volgde de richtingaanwijzers naar de Schrammsteinaussichten, de route is gemarkeerd met een groene punt. Al snel zagen we de eerste torens al uit de grond omhoog rijzen. Aan onze linker zijde zagen we de Falkenstein en naar rechts moesten we de eerste trappen op.

Prachtig uitzicht

Nadat we onderaan de Schrammsteinaussichten waren begon de klimpartij naar de top. We pakken het pad links naar boven. Vanaf daar gaat het met stalen ladders omhoog. Soms lopen we over het zandsteen waar trappen zijn uitgehakt. Dan weer ladders met soms een overstap naar een volgende ladder via een stalen plateau’s. Na deze uitdagende beklimming die we allebei geweldig leuk vonden stonden boven op het Schrammsteine uitzicht punt. Er stond een flinke wind en de zweetdruppeltjes waren dus ook weer snel opgedroogd. Wat een prachtig uitzicht heb je hier.

Schrammsteine

Schrammsteine

Na een tijdje zijn we begonnen aan de afdaling. Na de eerste trap hebben we natuurlijk even de geocache gedaan. Daarna door naar de afdaling. Naar beneden is altijd moeilijker dan naar boven en nu kwamen we bij hele steile trappen. Karin kreeg er knikkende knieën van. Maar ook hier kwamen we weer goed beneden.

Schrammsteine

Het laatste stuk liep wat glooiend over brede paden en moesten we nogmaals over het weggespoelde pad terug naar de auto.

Bij de auto aangekomen zijn we heerlijk rustig aan terug gereden naar Prossen. Vanmiddag hebben we lekker niets meer gedaan. Geprobeerd om een soort van Nasi te maken en daarna via de laptop de laatste delen van The Blacklist te kijken.

Lilienstein

Het luchtalarm gaat!!!

zondag 18 juli 2021 – Zoals ik gisteren al vermelden regende het hier weer eens pijpenstelen. Dat had ook hier tot gevolg dat de straten van Bad Schandau en Krippen omgetoverd werden tot wilde rivieren. Veel kleine rivieren zijn na hevige regenval buiten hun oevers getreden.

Wat een herrie

Vanmorgen om 7.35u ging ineens het luchtalarm en werden we ruw uit onze slaap gewekt. Wat moeten we hiermee? De eigenaar van het hotel was er niet en ook andere gasten maakte zich niet zo druk. Om 8 uur sprak ik dan eindelijk de eigenaar. Hij verzekerde ons dat er hier geen probleem is en dat het alleen om het centrum van Bad Schandau en Krippen ging. Met het luchtalarm werden de lokale hulpverleners opgeroepen. Ik zei hem nog dat wij daarvoor telefoons hadden uitgevonden. Dus we waren een beetje gerust gesteld.

Geluk

Maar als je dan op internet gaat kijken, dan moeten we toch weer concluderen dat we voor de tweede keer deze vakantie goed wegkomen. Eerst in Valkenburg en nu wilde ik eigenlijk Hotel Garni Grundmühle in Krippen boeken. Dat ging niet omdat deze vol zat en nu zitten we in Prossen. We zullen het maar geluk bij een ongeluk noemen, want anders had vandaag onze auto ontdaan moeten worden van een halve meter modder.
Vanmorgen nog even wat gekletst met de eigenaar. Hij vond het allemaal niet zo heftig. We hebben in ieder geval de broodjes geregeld. Elke dag verse broodjes als service aan onze deur.
Daarna zijn we even langs de Elbe gewandeld en verwonderd naar deze rivier gekeken. Wat een giga stroming, met heel veel bomen en rotzooi. Nog even een Geocache gedaan en toen we terug waren even richting de Lidl. Volgens Google Maps was deze weg afgesloten, maar we reden er zonder pardon naar toe. Hier en daar waren enkele bewoners nog aan het puinruimen.

Lilienstein

Tourtje

Na het bezoekje aan de supermarkt was het een beetje rondtoeren in de omgeving. De zon scheen inmiddels en dan is alles meteen een stuk mooier. We hebben de Lilienstein van onder bekeken en besloten om deze vanavond te beklimmen vanuit het hotel. Mooi voor de zonsondergang. Daarna zijn we doorgereden naar de Bastei en deze van boven benaderd om te kijken of we daar komende week kunnen parkeren. Het was hier druk, dus als we gaan dan gaan we lekker vroeg. De parkeerplaatsen zijn gemakkelijk te bereiken vanuit ons dorpje. Lekker binnendoor over wegen met 12% hellingen en afdalingen.

F1 & Tour

Terug in ons hotel hebben we maar eens naar de F1 gekeken. Een paar bochten en Max ging met 280 en 51G de muur in. Jammer volgende keer beter. Na de F1 hebben we hamburgers gegeten en nog het laatste stukje van Tour gekeken. Daarna was het tijd voor de beklimming van de Lilienstein.

Lilienstein

Pffff

Net na zeven uur zijn we vanaf het hotel de berg opgelopen. Wat een klim was dit, maar na 45 minuten afzien waren we bovenop de top. Flink zwetend liepen we daar rond. Prachtige uitzichten en een ondergaande zon.

Lilienstein

Flink wat foto’s later was de zon ineens weg en begonnen we met de afdaling. Het schemerde al en hier is de schemer dan toch korter dan in Nederland. Halverwege de afdaling hebben we de telefoon maar gebruikt als zaklamp, want het werd wel heel donker. In het donker kwamen we weer aan bij ons appartement. Tijd om te douchen en natuurlijk een biertje.


Kirnitzschtalbahn

Die Drachenschlucht

Drakenschlucht en weer regen

zaterdag 17 juli 2021 – We zijn lekker vroeg opgestaan om na het ontbijt de Drachenschlucht te bezoeken. Volgens de Geocaching website een wandeling van 2 uur. Dus om acht uur ging de wekker.

Het hotelletje

Vannacht was weer even wennen aan de Duitse kussens. Zeg maar lappen met weinig inhoud om op te slapen. Omdat we het warm hadden hebben we de raam maar eens lekker open laten staan vannacht. Eens wat anders dan de airco die we de afgelopen weken en thuis gewend zijn. Ik werd wel midden in de nacht wakker van het harde regenen.

Het ontbijt was goed. Maar zoals het ons betaamd hoeven wij lang niet alles en zijn we blij met twee broodjes en een bakkie koffie. De ontbijtzaal was omgeturnd tot feestzaal, want vanavond was er een bruiloft. Tijdens het ontbijt was de DJ al aan het opbouwen. We hadden voor het ontbijt onze spulletje al naar de auto gebracht. Dus na het ontbijt was het schijten en pleiten. Zo gezegd en zo gedaan. Zo konden we mooi op tijd aan de wandeling bij de draken kloof beginnen.

Draken Kloof

Het was even zoeken waar we moesten parkeren. Ik reed er dan ook in eerste instantie voorbij, want ik dacht dat het nog veel verder was. Maar langs de doorgaande weg had men een mooie strook met grind neergelegd waarop we konden parkeren.

Even de wandelschoenen aan en dan omhoog via de kloof naar de geocache. Wat een prachtige kloof was dit. We hebben ervan genoten en dat kan je dan ook altijd aan Karin zien. Klik, klik, klik gaat het dan. Af en toe was de kloof net zo smal al dat ik ben. Het mos op de rotsen druppelde flink en zeker op de terugweg was dit een heerlijke verkoeling.

Voor nu moesten we nog steeds flink omhoog via diverse smalle kloven en wat trappen. We begonnen dan ook beide flink te zweten. Lopen we daar in ons spijkerbroekje terwijl al het outdoor materiaal in de auto ligt.

Nadat we de cache hadden gevonden werd het tijd om terug te lopen via een breed pad langzaam naar beneden. Zo stonden we na een dik uur weer bij de laatste paar smalle kloven al moesten we deze nu in tegengestelde richting door wandelen. Dat het later was, was te merken, want we kwamen eigenlijk continue mensen tegen.

Vlak bij de auto had men nog een leuke geocache verstopt. Dit was de grootste logrol van Eisenach. Wat denk je? Een luxaflex die je eerst naar beneden moest doen en daarop kon je dan je naam achterlaten. Leuk en origineel.

Gas erop

Tijd om daarna Eisenach te verlaten. De parkeerstrook was bij terugkomst volledig vol geparkeerd. Ik zag onze auto niet eens meer staan omdat overal mensen de auto maar neer ploften. Gelukkig konden we eruit komen en konden we de driehonderd kilometer lange reis naar de Saksische Schweiz beginnen.

En ja hoor weer regen

Onderweg was het weer eens regenachtig. Af en toe reden we in de mist en daarbij van die harde buien. Rondom Dresden was het puinhoop en zo zijn we helemaal binnendoor om Dresden heengereden. Vanaf Pirna naar Bad Schandau was de weg volledig vol geregend. Kwam herkenbaar voor. Zo ook een volle Elbe rivier. En als je dan ziet hoe hard het hier vanavond heeft geregend dan krijg je toch gauw flashbacks van afgelopen week.

Nadat we een rondleiding in ons nieuwe Schloss hadden gehad moesten we uitpakken in de stromende regen. We hebben een modern appartement met alles erop en eraan. Van keramische kookplaat tot aan vaatwasser. Dat wordt goed vertoeven hier de komende week.

Nadat we gesetteld waren moest er natuurlijk even boodschappen gedaan worden. Op naar de Penny. Daar flink inkopen gedaan. De eerste zelfgemaakte spaghetti carbonara zit er al in en het overheerlijke Duitse bier gaat ook wel lekker.

Men zegt dat het weer morgen beter wordt. Laten we dat maar hopen.

Berghotel

Weg van nat

vrijdag 16 juli 2021 – Vandaag begint de vakantie dan echt. Raar om te zeggen, maar naar het buitenland en een andere taal te moeten spreken vinden wij pas echt vakantie. Na alle regen en overstromingen in Nederland hebben we zojuist heerlijk in het zonnetje gezeten met een koude halve liter bier. Prachtig uitzicht op een berg met daarop een kasteel. Dat is pas echt vakantie.

Bye bye Vaals

Vanmorgen hebben we het sjieken van der Valk hotel in Vaals verlaten om koers te zetten naar Eisenach. Eisenach ligt in Thüringen wat halverwege het doel van de reis is. Dus wij zijn ver van de overstromingen en trubbel in Nederland, België en Duitsland. Heel gek als je weet dat we daar afgelopen week allemaal geweest zijn.

Overstromingen Valkenburg

File

Om vanuit Vaals weg te komen was best wel lastig. Op de A5 na waren alle snelwegen om ons heen afgesloten. Dit hield dus ook in dat we veel files hebben gehad. Vooral bij Keulen waar we de Rijn over moeten steken was het bal. Gelukkig valt het wel mee, als je weet wat die mensen die daar omheen wonen allemaal mee moeten maken.

Na Keulen kwamen we ook regelmatig colonnes van ziekenwagen met bootjes, politie wagens en militaire tegen die gingen helpen.

Na een goede vier uur waren we in Eisenach. Bovenop een berg en heerlijk in het zonnetje. De auto staat net onder de top op een mooi parkeerplaatsje. Om de aankomst te vieren zijn we lekker op het terras gaan zitten. 2 halve liters erbij en proosten maar. 4 halve liters later mochten we aan tafel.

Eisenach

Eigenlijk was alles volgeboekt, maar met mijn steenkolen Duits hebben we toch nog een plaatsje kunnen reserveren van zes tot half acht. Heerlijk gegeten met als toetje voor Karin een Frans Kaasplankje.

Zojuist nog even de F1 gekeken en nu weer lekker lui op onze kleine kamer. Morgen verder richting Dresden. Tot dan.

3 landen punt

Nederland, Duitsland of België?

donderdag 15 juli 2021 – Wat hebben we een geluk gehad dat ik Vaals heb geboekt en niet Valkenburg. Daar is de Geul gisteravond buiten de oevers getreden en heel het centrum staat tot aan heuphoogte blank. Maar ook in Duitsland en België is het om ons heen raak. Daar zijn zelfs tientallen doden.

Motregen

Na het ontbijt hebben we onze regenkleding maar weer eens voor de dag gehaald. Het regende nog wel, maar nu was het motregen. Vanaf het hotel was het 2,5 kilometer lopen en omhoog naar het drielandenpunt. Vanuit het centrum van Vaals liepen we continue omhoog. Via het gemeentehuis ging het rechts omhoog de Vaalserberg op.

Omhoog

De wandeling liep in de eerste instantie door Nederland en Duitsland. Waar we ons af en toe bevonden wisten we niet. De wandeling liep gestaag omhoog, maar af en toe ook weer naar beneden. Met die regenkleding aan, hoe goed ook, begonnen we te zweten. Na een flinke klim stonden we dan op het hoogste punt van Nederland en het drielandenpunt, waar we even later ook in België waren.

NL of DU

Labcache

We waren halverwege de klim met een Labcache begonnen. De Labcache ging over de grenspalen en het vierde land wat hier tot 1919 was. We moesten nog een flink stuk België is om dan via Duitsland de bonus cache te vinden in Nederland. Bij het labyrint hebben we nog even wat te drinken gekocht en zijn toen afgedaald naar Vaals.

Au

Zwetend kwamen we terug bij het hotel. Even snel een warme douche en daarna hebben we de bubbels en bitterballen opgehaald in het restaurant. De bubbels hebben we ingeleverd voor een lekker Brand biertje. Karin kreeg steeds meer last van haar Bowlobil. Blijkbaar toch iets niet goed gedaan tijdens het fanatieke bowlen wat we gister hebben gedaan. Ik moet zeggen dat ik ook een klein beetje last heb.

Nat

Raadskelder

Vanavond zijn we terug naar Vaals centrum gegaan om te eten in de Raadskelder. Bij aankomst stond Tjalling een sigaretje te roken buiten. “Rook maar lekker op”, zei ik, maar hij wilde per se ons een plaatsje wijzen. De Raadskelder was een echte kelder onder het gemeentehuis van Vaals. Geen druppel water te bekennen dus men heeft hier geluk gehad.

We hebben heerlijk gegeten en weer gedronken. Nogmaals Limburgs Zuurvlees en Karin Pasta Scampi’s met heeeeeeel veeeeeel knoflook.

Door de regen zijn we terug gewandeld naar het hotel. Morgen gaan we richting Duitsland. Benieuwd of we hier nog een beetje wegkomen?

Code Rood

Wateroverlast

woensdag 14 juli 2021 – Al 36 uur regen en dat dan ook zonder te stoppen. Wat heb ik dit geweldig goed gepland. Een stukje Brabant en heel Limburg is regen, regen en nog eens regen. Op sommige plekken meer dan 100ml. Zelfs de A79 is afgesloten nadat deze gisteren helemaal blank stond. Vandaag ook weer waarschuwingen voor “zeer hevige/aanhoudende regen”.

Water?

Internet gilt dat er waternood is in Limburg en dat klopt ook. De Geul en Gulp lopen over en mensen op campings worden naar huis gestuurd. Veel van onze vrienden vragen ons dan ook hoe wij het hebben? Wij zitten op de eerste verdieping in een hotel in Vaals en hebben dus weinig last. Vaals heeft het hoogste punt van Nederland zoals jullie wel weten, maar de kelder van ons hotel heeft het niet droog gehouden. Daar stond Dolmans zojuist ook alweer te pompen. Maar het meeste water stroomt dus naar beneden en op TV is het echt niet normaal. Complete dorpen staan blank.

Leisure Dome

Hoe zijn we deze rampdag voor menig Limburger dan doorgekomen? Nou dat begon vanmorgen na het ontbijt om Google te raadplegen en in te typen wat er allemaal binnen te doen is? Natuurlijk houden wij niet van musea en viel de keuze op de Leisure Dome bij het Roda JC stadium. Met een beetje twijfel op pad naar Heerlen. Hier was het gisteren al bal. Onderweg krijgen wij ook te maken met straten die compleet ondergelopen zijn. Ook hier daar aquaplaning, maar gelukkig rijden we rustig aan.

Bowlen

Bij de Leisure Dome aangekomen zijn we lekker een uurtje gaan Glow bowlen. Samen met enkele basis scholen of weet ik veel wat het was, maar heel veel herrie. Na een uurtje spierpijn te hebben gekweekt in onze armpjes was het om iets anders te zoeken. Wij dachten we kunnen ook gaan indoor minigolven of naar een Escape room. Jammer dan alles zat vol en logisch ook. Tijd dus om weer buiten te kijken. Het plensde nog flink. Dan nog maar even een rondje naar de Decatlon. Even alle sporten doen en dan toch maar langzaam terug naar het hotel.

Bowlo

Code Rood

Hier en daar weer door flinke waterpartijen en toen we eindelijk bij het hotel waren, maar lekker lui op de kamer naar de tour de France gekeken. Vanavond is het zelfs code Rood in Limburg en zijn bijna alle wegen om ons heen afgesloten.

Zwarte Madonna

We zijn toen het even droog was te voet naar het restaurant de Zwarte Madonna gewandeld. Toch wel even lekker wandelen. Hier en daar kwamen we trappen tegen die eruit zagen als waterval. Bij de Zwarte Madonna was het heerlijk rustig. Een leuk restaurant met allemaal beelden. Heerlijk zuurvlees gegeten en een heerlijk Duvel biertje. Mooi om een Duvel biertje bij de Zwarte Madonna te drinken.

Toen het weer begon te druppelen hebben we afgerekend met de diner bon die ik had gehad voor mijn verjaardag en kon de terugweg naar het hotel weer beginnen. De paraplu open en lopend naar het hotel.

Daar hebben we nog even naar het drama op omroep Limburg gekeken. Wat je daar ziet is maar een druppeltje van wat je op de NOS ziet en morgen nog zo’n dag, maar dan ietsje minder. Misschien morgen morgen maar wild water kanoën.

Grotten Noord Maastricht

Weer nat dus onder de grond

dinsdag 13 juli 2021 – Eigenlijk is er maar een woord van toepassing vandaag en dat is nat. Het regende bij het ontbijt, in de middag, tijdens het avondeten en nu. Dus ja, wat ga je dan doen? In ieder geval geen wandeling naar een geocache.

Maastricht Undergound

Na het ontbijt in ons sjieken hotel zijn we nog eerst even op onze kamer geweest. We hadden namelijk kaartjes gereserveerd om één uur bij de undergroud in Maastricht. Tijdens dit oponthoud in de kamer kwamen de kamer dames nog even langs. Altijd gezellig en we hebben ze wat minder werk bezorgt. Conclusie is dat we nu een halve badkamer vol handdoeken hebben en een berg koffie. Dit kan zeker geen kwaad met dit weer.

Vuilnis

We zijn vanaf ons hotel dus richting Maastricht gereden. Geweldig dat je dan in Gulpen achter een vuilniswagen aan mag rijden. Elke paar meter weer een kliko in die vuilniswagen en nergens een plekje om in te halen. Na een minuut of tien was ik daar klaar mee. Hup rechts af en dwars door Gulpen. En wat denk je? Waar we de doorgaande weg weer op wilde rijden, daar draait dan die vuilniswagen het dorp weer in. Toppie gedaan al moet ik dat zelf zeggen.

Parkeren

Uiteindelijk komen alsnog ruim op tijd aan bij Fort Sint Pieter ten zuiden van Maastricht. Dat is maar goed ook, want voor de parkeermeters heb je eerst een cursus nodig. Eerst het kenteken invoeren en dan het aantal uren dat je wil parkeren. Ik heb het goed gedaan wat daarna bleek, want er werd ook nog gecontroleerd door handhaving.

Gids

Vanaf de parkeerplaats was een klimmetje naar boven om bij het fort te komen. Daar moesten we verzamelen bij het verzamelpunt. Blijkbaar zag ik eruit als gids en werd aangesproken door een mijnheer die graag met mij op ontdekkingstocht ging? Deze uit het oosten van land komende mijnheer er op geattendeerd dat deze mijnheer ook graag meedeed aan de tocht der groeven en dat ik geen gids was.

Toen uiteindelijk de gidsen opdoken bleken er twee groepen te zijn. We werden dus opgedeeld en zo kwamen wij uit bij een echte Limburgse dame die het allemaal wel weer leuk kon vertellen.

De tour

Om bij de groeve te komen moesten we eerst de heuvel van het fort weer afdalen om daarna via de parkeerplaats nog verder naar beneden te gaan. Daar troffen we handhaving die de parkeertarieven aan het controleren waren. En die smiechten controleren dan vooral de buitenlandse kentekens. Logisch want die weten waarschijnlijk helemaal niet hoe die automaat werkt.

Bij de ingang van de Noord grotten hadden we uitzicht op het kasteeltje van André Rieu. Het begon weer steeds harder te regenen en voordat we binnen waren duurde het wel even. Alle digitale toegangsbewijzen moesten via de telefoons gescand worden en dat werkte voor geen meter.

Nadat we dan eindelijk binnen waren kreeg ik nog een lampje mee om een beetje bij te schijnen in het midden van de groep. Daarna werden we meegenomen in een tocht door de mergel groeven, waar op diverse plaatsen enkele mooie kunstwerken met steenkool op de muren waren geschilderd. Enkele leuke verhalen over de oorlog en de Franse belegering van Maastricht. Na een uurtje kwamen we weer uit de koude groeven. Het regende keihard en het was me toch warm. Na de korte wandeling naar de auto waren we kletsnat.

Nog een keer winkelen

Wat nu, want het was nog maar twee uur? “Kunnen we nergens overdekt winkelen?”, vroeg Karin. Ik wist dat Maasmechelen hier dicht bij was. Dus daar werd de navigatie op ingesteld. Na een minuut of 40 waren we daar. Karin had nog steeds haar zinnen gezet op de Levis winkel. Dus hup en door naar de Levis. En ook hier jawel een rij voor de deur. Dan toch maar tegen onze principes aangesloten. Vanavond was ze blij met haar nieuwe aanwinst tijdens het diner in het hotel.

Diner

Na een uurtje zijn we weer vertrokken en rond vier uur waren we weer in het hotel. Mooi op tijd om het laatste stukje tour de France te kijken waarna we weer konden aanschuiven in het sjieken restaurant. Nog één keer decadent doen alvorens we morgen weer mogen kiezen uit wat begrijpelijkere gerechten.

Water

Ik begreep net dat het hier en daar al wat wateroverlast was. Bij Heerlen is de snelweg afgesloten. Gelukkig zitten we hier op de eerste verdieping. Geen last van overmatig water. Voor morgen geven ze 100% regen aan. Toch weer benieuwd wat we dan weer moeten doen?

Hotel Bloemendal

Op naar Vaals

maandag 12 juli 2021 – Na een weekend break thuis zijn we vandaag aan vakantie nummer twee begonnen. Rond een uur of elf waren we weer klaar en kon de reis naar het zuiden van Nederland beginnen. Wat er deze week allemaal gaat gebeuren weten we nog niet, maar de weervoorspellingen zijn niet al te goed.

Shoppen

Allereerst zijn we naar Roermond Designer Outlet gereden om daar nog een paar inkopen te doen. We waren niet de enige die op deze werkdag naar Roermond waren getrokken. Blijkbaar heeft ook Duitsland al vakantie, want het was er een potje druk. Hoezo Corona zou je zeggen. Wij zijn natuurlijk even langs geweest bij de Mammut, Columbia en Jack Wolfskin. Karin wilde nog even bij de Levis naar binnen, maar hier stond tot twee keer toe een giga rij. En in de rij om geld uit te geven is tegen ons principe dus heeft Levis pech gehad.

De grote M

Nadat we weer bij de auto waren zijn we via de a73 zuidelijker gereden en hebben we bij het plaatsje Echt nog even de McDrive opgezocht, omdat we beide honger hadden. Een paar hamburgertjes, cheeseburgertjes en een Mckroket later zaten we weer op de snelweg.

Hotel

In Vaals aangekomen reden we op naar het kasteel hotel Bloemendal. Jawel Karin mag weer hofdame spelen de komende dagen. Een prachtig hotel is het. Na het inchecken konden we intrek nemen op de eerste verdieping in kamer 307. Een mooie kamer, maar een tering herrie. Buiten zijn ze een voetpad aan het aanleggen en in de kelder zijn ze de vloeren aan het schuren. Of zo iets in ieder geval. Gelukkig hield dit alles om half vier op. Nu maar hopen dat ze morgenvroeg niet meteen om acht uur beginnen.

Diner

Na wat relaxen op de kamer mochten we om zes uur aansluiten voor het diner. Voor mij allemaal te chique, maar Karin vind dit wel leuk. Je hebt Google nodig om de kaart te kunnen lezen en dan staat er zoiets als zalmkuit, zeewier etc. Zelfs bloemen liggen er op het bord. Karin zal morgen wel de bloemencorso poepen, want die eet die bloemetjes gewoon op. De nagerechten waren wat beter te lezen. Al met al toch nog wel heerlijk gegeten.

Daarna hebben we even in de kasteeltuinen rond gewandeld en even rondgestruind in de kelder van het hotel. Het lijkt erop dat ze hier water overlast hebben gehad en dit dus precies nu aan het opknappen zijn. Dat verklaard dan ook de herrie die we hoorde toen we hier aankwamen.

Nu nog even wat TV kijken en morgen maar weer eens kijken wat het weer doet.

Sloten

Rondje Sloten

vrijdag 9 juli 2021 – En dan is het vrijdag en komt er een einde aan de eerste vakantie. Maandag gaat vakantie twee van start, maar voor vandaag rijden we terug naar Waalwijk.

Na het ontbijt hebben we de spulletjes weer bij elkaar gezocht en de auto volgeladen, de fietsen er weer op en na het uitchecken zijn we richting Sloten gereden. Sloten is één van de kleinste stadjes van Nederland en natuurlijk één van de Elfsteden. Hier lag een hele leuke multi cache.

Sloten

De auto parkeerde we op een grote parkeerplaats langs het water. Hier zat de lokale jeugd al aan het bier op een boot. We staken de weg over en begonnen bij de brug aan het begin van de stad. Het verhaal wat verteld werd ging ober de belegering van de Spaanse troepen in 1588. Zo kwamen we binnen een uur langs allemaal hoogtepuntjes van Sloten.

De Cache

Bij de molen moesten we alleen nog de eindcache berekenen. Dat was niet handig, want we hadden een foutje gemaakt. Deze werd door logisch nadenken opgelost en niet veel later keken we tegen het gespieste hoofd van één van de verraders. Een hele leuke cache kwam weer ten einde.

Bootje varen

We liepen terug naar de auto. Op de boot waar zo straks de jeugd al bier zat te drinken, waren nu ook de ouders gearriveerd. Enig verschil is dat deze aan de koffie zaten.

Druk

We zijn daarna terug naar huis gereden. Het leek wel of heel Nederland het land wilde verlaten. Vroeg op de middag stonden we al in de file. Maandag gaat reis nummer twee van start. Nu maar hopen dat we gewoon naar Duitsland kunnen aangezien de Corona besmettingen weer hard oplopen.

Skeeleren en Fietsen rondom Sneek

Skeeleren en fietsen rondom Sneek

donderdag 8 juli 2021- Vandaag weer een goed ontbijt gehad. Lekker snel, want we zaten beide nog vol van gisteravond. Dan maar wat broodjes mee voor vanmiddag.

Het zonnetje scheen vandaag en het was één van de betere dagen van de vakantie. Voor het eerst geen druppeltje regen de hele dag en de harde wind die we gisteren hadden was vandaag een stuk minder.

Skeeleren

Ik heb Karins fiets op de auto gezet en we zijn naar Scharnegoutum gereden ten noorden van Sneek. Vanaf hier ben ik begonnen met skeeleren en Karin ging mee op haar fiets. Het was een skeeler route met hindernissen, maar in het begin ging het prima. Heerlijke vlakke wegen met hard en glad beton. Na een half uurtje even lekker op een bankje gezeten in de schaduw van een lindeboom. Blijkt het een geocache te zijn en dat deze boom is geplant in het geboortejaar van Beatrix.

Obstakels

Enkele kilometers later kwam het eerste obstakel. Hebben ze de N354 afgesloten waar precies de route langs liep. Het viel allemaal wel mee en waar ze bezig waren op het fietspad hebben we de weg maar gepakt.

Toen we rechtsaf de rijksweg opgingen begonnen de problemen pas echt. Eerst wilde we over rijksweg gaan, maar dat bleek al heel snel geen goed idee te zijn. Dus over het gras en verder over het nieuw aangelegde fietspad, terwijl Karin over een soort van plastic bolletjes platen fietsten. Echter stonden er af en toe draadhekjes en daar moest ik dan overheen. Het laatste stuk was net aangelegd en de naden van de betonplaten waren net ingesmeerd met een soort van beton. Mijn wielen vonden dit niet leuk, want dit gleed en dan had ik geen mogelijkheid om af te zetten. Dan toch maar achter op de fiets bij Karin.

Een oplossing

Dat werkte best goed en zo zijn we dan ook door de andere dorpjes gegaan met van die irritante klinkers. Zo kwam ik zonder al te veel energie te verbruiken door Raerd, Dearsum en als laatste het stukje terug naar de auto in Scharnegoutum.

Het laatste stuk richting Scharnegoutum hadden we vol wind tegen en hebben we even ons broodje gegeten bij de lokale bushalte. Even bijkomen om daarna het laatste stukje te schaatsen en fietsen naar Scharnegoutum. De bushalte had een bankje aan de buitenkant. Later meer over dit bankje!

Kwijt

Een goede vijftien minuten later waren we terug bij de auto. De schaatsen mochten uit en de fiets werd door Karin achter op de auto gezet. Toen kwam het. “Waar is mijn telefoon”? “Oh shit die ligt nog bij de bushalte”! Oeps deurtjes dicht en gas er naar de bushalte. Scheuren met 100 over een weggetje waar we maar 60 mochten. We vonden allebei dat het gruwelijk lang duurde voordat we er waren. En wat een geluk dat we in Friesland zijn. De telefoon lag daar nog helemaal alleen op het bankje met alle bankpassen er nog in. Niemand heeft hem dus gezien. Tijd om opgelucht terug te rijden naar het hotel.

Bij het hotel hebben we even een drankje gedaan in de bar, ons even opgefriste en zijn daarna op de fiets door Sneek gefietst. Heerlijk van de zon genoten en afgesloten bij Cafetaria Piranha. Jawel een Thai met een corona proof friettent. Alles afgeplakt met plastic. We zijn lekker buiten gaan zitten om te kunnen genieten van de drukte rondom de waterpoort.

Daarna zijn we op de bonnefooi naar het hotel gefietst. Daar hebben we al het bier opgedronken wat nog in de koelkast stond en nu liggen we lekker te niksen in de hotel kamer. Morgen rijden we weer richting Brabant.

Love Frylan

Sneek

woensdag 7 juli 2021 – De dag begon met zon toen we de gordijntjes open deden. Snel even aankleden en naar het ontbijt. De grote zaal van het restaurant zat al helemaal vol met mensen die het ontbijt aan het nuttige waren. We liepen door de hele zaal om een plekje te vinden. Uiteindelijk maar op een plek gaan zitten waar al iemand ontbeten had. We hebben hier in Sneek een nog uitgebreider ontbijt dan in Spier.

Op de fiets naar Sneek

Na het ontbijt hebben we de fietsen uit de fietsenstalling gehaald en zijn we door de flinke wind naar de waterpoort midden in het centrum van Sneek gefietst. Het zonnetje scheen en de jas kon eigen lijk meteen weer uit. Bij de waterpoort was een brug die elke 5 minuten openging. Mooi om te zien dat dan alle bootjes dan weer in volgorde onder de brug door gingen. Hier hebben we even heerlijk zitten kijken naar het krioelen van deze boten in diverse maten. Daarna nog even een paar foto’s van de watertoren en zijn daarna begonnen met de multi door Seek.

Voortuincache

De stadswandeling Sneek liet ons mooie plekjes van Sneek zien. De eeuwen oude gebouwen zoals die van de Beerenburg uit 1484. Met de fiets zijn de 14 waypoints snel gevonden. Soms moesten we even gebruik maken van het internet, maar uiteindelijk stonden we voor een tuin van iemand. Hier hebben wij een hekel aan zei Karin meteen. En dat klopt. Voortuincaches zijn niet ons ding. Maar bij deze had niemand last van ons en konden we rustig zoeken naar de cache. En jawel gevonden onder een steen.

Schoenen

Maar voordat we cache gevonden hadden, zijn we eerst nog even binnen gelopen bij Folkert. De outdoor winkel van Sneek. Zoals jullie weten had Karin gisteren On Cloud schoenen gezien en na een klein uurtje in de winkel hadden we er nu allebei een paar van. Ik heb nog nooit groene schoenen gehad, maar nu dus wel.

AU!!!

Na de cache gevonden te hebben kwamen we een groot Love Fryslân landmark tegen. Hiervan heb je ze ook in Roermond en Amsterdam. Dit indrukwekkende beeldmerk van maar liefst 12 meter lang reist door de hele provincie. Natuurlijk moesten we even wat poseren en foto’s maken met de app. Daarna springen we er allebei sierlijk vanaf. En ja hoor ik verga van de pijn. Het leek wel of er een mes in mijn bovenarm gestoken werd. Echt 5 minuten lopen jammeren. Trok wit weg en dacht even dat ik onderuit ging. Na die 5 minuten trok gelukkig de pijn weg. Bij Karin ook meteen de stress, want die had zoiets van hoe het allemaal moest met 112 bellen en zo. Nog even bijkomende van de pijn hebben we daar nog even gezeten alvorens we weer op de fiets terug reden naar het hotel.

Het begon langzaam wat de spetteren. Wat kleine buien die eigenlijk geen naam hadden. De fietsen weer in de stalling en even niets. Een beetje Tour de France kijken en Karin deed een dutje.

Sneekermeer

Natuurlijk konden we niet lang stil blijven zitten en zijn vanmiddag naar het Sneekermeer gereden. Het Sneekermeer waar elk jaar het skûtsjesilen plaatsvind moesten we natuurlijk even bekijken. Vanaf een observatiepunt hadden we mooi uitzicht over dit meer. Een leuke Labcache gedaan bij Recreatiegebied De Potten en als toetje nog een mysterie als bonus. Daarna terug naar het hotel.

Alweer eten

En jawel dan mogen we weer naar het avondeten. Pffff wat een werk is dat. Weer zoveel eten op onze bordjes. Nog wel gelachen met onze buurtjes. Ten eerste ruiken die oudjes heel apart. Wij vinden het beide stinken, maar dat terzijde. De dame in kwestie had een allergie voor tomaten. Dit werd netjes doorgegeven aan de keuken. Echter toen ze het voorgerecht kregen zaten er tomaten bij. Geeft de ober heel rustig antwoord dat dit alleen bij het hoofdgerecht was doorgegeven. Wat een koekert.

Net niet

Zojuist nog even naar de live Geovlogs gekeken. Hier volgt geocachend Nederland natuurlijk GC Rogier. Voor zijn show heb ik een half jaar geleden een ontwerp ingestuurd voor de Dutch Geocoin 2021. Word ik toch tweede met mijn ontwerp van Molen en Prijskoe. Dit nadat ik de hele tijd bovenaan gestaan te hebben. Gelukkig maar, want mijn ontwerp zou nog flink aangepast moeten worden.

2de geworden
Kamp Westerbork

Kamp Westerbork

dinsdag 6 juli 2021 – Het was vandaag weer tijd om Spier achter ons te laten. Tijd om verder te gaan naar Sneek. Aangezien dit maar een uurtje rijden was hadden we gisteren al bedacht om eerst naar kamp Westerbork te gaan.

Kamp Westerbork

Vanaf de parkeerplaats van het museum is het 3 kilometer wandelen over het melkwegpad of over het bospad. Heen nemen we de 2,7 kilometer lange Melkwegpad en kwamen na een dik half uur bij de ingang van het kamp. Aan de linker kant zagen we als eerst de commandanten woning. Compleet ingepakt in een glazen cocon, omdat dan het huis beschermd wordt tegen de elementen. Bij de slagboom werden we aangesproken door één van de vrijwilligers. Wat ze konden doen om het één en ander beter te maken. Karin gaf haar gegevens hiervoor af en kregen zo ook nog de landkaart mee van het terrein. We liepen langzaam langs alle bezienswaardigheden. De veewagen, de sterren voor elke gedeporteerde Jood en de treinrails. Kamp Westerbork maakt op ons een stuk minder indrukwekkende indruk dan dat we hadden bij Auschwitz en dat is eigenlijk ook wel logisch. Misschien dat ze hier nog wat aan kunnen doen. Iets voor de enquête die Karin binnenkort toegestuurd krijgt.

Na het bezoek zijn we via het 2,6 kilometer lange bospad terug gelopen naar de auto. Onderweg kwamen we tot twee maal toe gasten van het hotel tegen. Terug bij de auto hebben we even de schoenen gewisseld en koers gezet naar Assen.

Naar Assen

In Assen wilde ik toch nog even bij Bever buitensport kijken naar andere schoenen. Allemaal leuk en aardig via Zalando, maar even passen is toch wel fijn. Ik pas even wat en ondertussen ziet Karin On Running Cloud schoenen die ze prachtig vind. Enig nadeel is dat de dame van Bever deze aanheeft en de schoenen van de collectie van vorig jaar zijn. Nadat we gepast hadden was het weer snel terug naar de auto. We hadden de parkeerautomaat maar 40 cent gegeven en moesten dus snel zijn.

Winderig

De navigatie stuurde ons via Groningen naar Sneek. Een stormachtige wind deed de fietsen achterop flink op en neer deinen. Het hotel ten zuiden van Sneek is modern. Ook weer groot, alleen werkt tot op heden de WIFI niet. De fietsen staan voor nu in de fietsenstalling. Voor vandaag verder een rustdag omdat Karin zich niet helemaal lekker voelt.

Hotel vergelijk

Na een paar uurtjes en een dutje was Karin weer boven Jan en konden we naar het avondeten. Wat een verschil tussen de beide van der Valk Hotels. In dit hotel was het restaurant veel luxer groots en veel minder personeel terwijl het net zo groot was. De menukaart was gelukkig niet hetzelfde en konden zo kiezen voor andere gerechten. De borden waren nog voller dus echt afvallen is er deze vakantie niet bij. De Affligem is ingeruild voor een Sneker Pijpke. Karin heeft dan liever nog een wijntje, maar ik vind hem wel lekker. Ook hier weer zijn ze een drankje vergeten. Het lijkt wel normaal te worden, maar de Port bij Karins kaasplankje stond nu weer niet op de rekening.

Morgen maar eens kijken wat we gaan doen in Sneek. Nu komt het af en toe met bakken uit de hemel. Morgen eerst maar eens kijken wat het weer doet. Nu eerst maar eens even het nieuws kijken want zojuist is Peter R de Vries neergeschoten in Amsterdam.

Drentsche AA

Drentsche AA

maandag 5 juli 2021 – Toen we vanmorgen de gordijnen open deden stortregende het. Volgens de buienradar zou dit niet al te lang gaan duren, dus zijn we daarna maar op het gemak naar het ontbijt gegaan. We hebben weer lekker ontbeten. Moet wel bekennen dat het grijsgehalte, dat zeg ik verkeerd. Leeftijdsgrens van boven de 60 hier wel heel erg hoog is. De enigste jeugd hier is het bediend personeel.

Toen we terug kwamen op de kamer bleek onze kamer al gedaan te zijn door de huishouding. Twee dagen geleden moesten we wachten tot drie uur in de middag en nu is het al voor tien uur gedaan. Ze boeken vooruitgang zullen we maar zeggen.

Daar gaan we weer.

Na de regen komt zonneschijn dus hub in de auto en achter de bui aan richting Grolloo. Hier had ik mijn oog laten vallen op een geotrail van 8 kilometer. Wei en Bos was een trail met 25 caches. We hebben weer prachtig gewandeld door de natuur. Het was wel flink nat en de regenjas bleef aan. Nog meer muggenbultjes en of processierups jeuk kunnen we niet meer aan. Zelfs Karin is gebeten door muggen. Iets waar ze altijd van roept dat jeukt toch niet bij mij.

Assen

Nadat we klaar waren met het cachen zijn we naar Assen gereden. Even boodschappen doen bij de Jumbo. Lege flesjes inleveren en meteen weer nieuwe inslaan. Nog wat te snoepen voor vanavond en daarna nog even door naar het centrum. Op zoek naar een Kruitvat om wat middeltjes tegen verbranden en muggenbeten kopen. Ook wilde ik nog even bij de Bever naar binnen, maar dit is weer één van de winkels die op maandag dicht is.

Binnendoor

Terug bij de auto zijn we weer lekker binnendoor terug gereden naar het hotel. Zo kwamen we langs kamp Westerbork en het plaatje Amen. Morgen gaan we hier nogmaals naar toe terug om dan het melkwegpad te lopen naar het oude kamp Westerbork. Terug bij het hotel na vele binnendoor wegen hebben we de boodschappen naar de kamer gebracht en was het tijd om even te douchen en badderen.

Daarna konden we weer aanschuiven voor het avondeten. En jawel voor de tweede keer deze week zijn ze de tweede consumptie vergeten.

Geotour KvD TT

TT circuit, Jeuk en verbrand

zondag 4 juli 2021 – Heerlijk geslapen vannacht. Gewoon spontaan omgevallen na de dag van gisteren. Ook Karin had er last van. We waren zelfs een beetje te laat bij het ontbijt. Maar plek genoeg hier dus als je wat later bent is niet erg. Na het ontbijt zijn we naar het TT circuit in Assen gereden om een start te maken met de Geotour de Kop van Drenthe. Vanaf het hotel 15 kilometer noordelijker.

TT Circuit

Bij het circuit reden we eerst naar de virtual geocache, waar we bijna aangereden werden door een auto die ons even over het hoofd heeft gezien. Op de plek waar we moesten zijn even snel een foto gemaakt en daarna het terrein verlaten. Blijkbaar is er hier een Covid test straat. Even later konden we de auto mooi kwijt op een plaats bij de bushalte.

Fietsen maar

Hiervandaan zijn we gestart met een fietsroute over het oude circuit van 1952. 16 kilometer over historisch terrein. Onderweg probeerde we ook meteen de andere geocaches van deze reeks mee te nemen, maar niet alle caches lieten zich vinden. De hoofdcache ging goed. Bij elk waypoint moesten we een foto zien te vinden en dat ging verrassend goed.

Toch gevonden

Na een tocht van 16 kilometer stonden we weer bijna op de parkeerplaats waar we begonnen waren. De laatste berekening was snel gemaakt en even later stonden we bij de cache. Krijgen we dat ding niet open. Mopperend wilde Karin naar de auto, maar ik probeerde nog een keer en jawel open. Niet voor niets de hele dag bezig geweest met deze leuke multi.

Frietjes?

In totaal hebben we er 5 opgelost vandaag. Tijd om terug te gaan naar de auto. Zo rustig het er vanmorgen was zo druk was het vanmiddag. Net voor onze auto stond nu een frietkraam en druk dat het er was. We konden nog net wegrijden via de achterkant van de frietkraam.

Gloeiend heet

In de auto begon Karin erover dat ze last had van haar nek. Deze was roodgloeiend en ik had zo iets van “Wat heb jij gedaan?”.  Karin heeft au. Volgens haar “54ste graad verbrand in mijn nek”. De zon heeft vandaag de hele dag geschenen en nu zit ze met de gebakken peren. Morgen maar smeren volgens Reinier van RTL4. Oh ja voor de volgers. Ik heb giga jeuk van de processierups die mij gisteren te pakken had genomen. Dus dat zijn de pijntjes weer.

Hup Max

Nadat we in het hotel waren aangekomen was het tijd voor Max Verstappen. We hebben hem gezien in de eerste ronden en de laatste. Een dominante winst dus. Daarna weer naar de tour en toen deze afgelopen was, werd het tijd voor het avondeten. In het hotel hebben we een nieuwe favoriet in de bediening. Een leuke gast die ook nog eens een geintje maakt en vandaag mocht hij ons bedienen. Zelfs een extra glaasje rosé stond niet op de rekening waar hij niet moeilijk over deed.

Nationaal Park Dwingelderveld

Nationaal Park Dwingelderveld verkennen

zaterdag 3 juli 2021 – Pfff 8 uur ontbijten. Dat was niet leuk, maar aangezien we toch aan het nieuwe bedje moesten wennen hadden we een beetje slecht geslapen. De bedje waren een soort van U profiel waar je zeker niet uit kon vallen.

De ochtend

Over het ontbijt niets dan goeds. Wat een keuze hadden we. Daarna was het weer terug naar de kamer. Omkleden en de sporty pants aan, want ik ging skeeleren en Karin fietsen. Onderweg natuurlijk nog wat Geocachen. Nadat we Karins fiets van de auto hadden en de skeelerveters aangetrokken waren konden we op pad. Al snel reden we op het Commissaris Cramerpad. Dit fietspad is uitgeroepen tot het mooiste fietspad van Nederland. Jammer dat het niet zo vlak was dat het ook het vlakste fietspad van Nederland was. 5 of 6 maal moest ik over een wildrooster, heel veel takken en grote hobbels en ongelijkheden. Niet echt een voorbeeld skeeler route.

Lekker Skeeleren en Fietsen

Het eerste gedeelte van de route was nog een beetje nat en dan heb je geen grip. Gelukkig was het heel rustig opstarten met om de paar honderd meter een geocache. Daarna konden we even gas geven en kon Karin ook eens even lekker losgaan met de fiets. Aan het eind van de Kraloërweg kwamen we een kudde schapen tegen. Even snel voor de schapen door want anders hadden we even pauze. Dat hadden we toch wel want er moest natuurlijk even naar gekeken worden. Allemaal lopen tot aan het randje totdat er één geit over de dam ging. Daarna volgde de rest pas.

Bijna Weg kwijt

In Dwingeloo was het kinderkopjes en was het even flink zweten tot aan de doorgaande weg waar we weer een goed fietspad kregen. Rijden we vanaf Dwingeloo toch de verkeerde kant op en kwamen we zo in Lheebroek uit. Gelukkig kwamen we er op tijd achter en konden we via een kinderkopjes weg terug naar de route. Even later moesten we pauzeren bij een kudde hooglanders. Deze hadden echt enorme hoorns. Het laatste stuk ging door de bossen terug naar het hotel. Zo stonden we 12 uur weer op de parkeerplaats.

Gewoon Wandelen

Even uitzweten en daarna maar onder de douche. Met een schoon pak en een boterhammetje in de buik gingen we vanmiddag een wandelingetje doen van 5 kilometer. Eén zonder Geocaches, dus gewoon bordjes volgen. En saai dat we dat beide vonden. Wandelen zonder enig doel. Dat verklaart waarom geocachen zo leuk is. Deze wandeling was over lange rechte zandpaden en pas aan het eind kwamen we over de bekende vlonderpaden, waar het nationale park zo bekend van is.

FF kijken

Om half drie uur waren we terug en konden we meteen aanschuiven voor de tour en de formule 1 kwalificatie. Verstappen op pole en Wout Poels in de bollentrui. Goed gedaan weer Nederland. Net voor de kwalificatie viel de schoonmaak nog even binnen. Een Poolse dame met Nederlandse ondersteuning kwamen even rondvliegen door de hotelkamer en 10 minuten later waren ze weer weg. Na een klein dutje konden we op zes uur weer aanschuiven voor het avondeten.

Jeuk

Aangezien het gisteren nogal snel ging, drie gangen in een uur, spraken we vandaag met de bediening af dat het niet zo snel hoefde te gaan. Twee uur later zaten we er dus nog. Morgen maar niets meer zeggen. Tijdens het eten begon het bij mij te jeuken op mijn arm. Ik dacht dat het een muggenbultje was, maar terug in de kamer zag het rood van de bultjes. Ik denk dan toch dat de eikenprocessierups mij te pakken heeft genomen. Kleren de waszak in en meteen nog maar eens onder een warme douche. Hopen dat de jeuk straks wat minder wordt. Nu nog even relaxen en morgen maar eens kijken wat we gaan doen. In ieder geval geen wandelingen meer zonder doel.

Robin

Reisdag naar Dwingeloo

vrijdag 2 juli 2021 – Om half 9 ging het wekkertje vanmorgen. De laatste dag in Velp was aangebroken. Het is weer tijd om verder te reizen. We hebben eerst wat ingepakt, alvorens we aanschuiven bij het ontbijt. De eerste lading spullen en de fietsen stonden alweer in en op de auto. Tijdens het laatste ontbijtje mochten we op een plekje gaan zitten waar we nog niet gezeten hadden. Na het ontbijt moesten alleen de spullen van Karin nog naar de auto. Meteen maar uitchecken en hierbij kregen we ook nog een kleine attentie. Reuk stokjes die overal in het hotel stonden.

Op pad

Vanaf het hotel reden we nog een keer over de Posbank en via de Steeg reden we noordwaarts. We hadden afgesproken om vandaag een verplaats en rustdag te nemen. Onderweg gaan we in Dieren naar de Jumbo om even wat statiegeld weg te brengen en meteen weer verse biertjes mee te nemen om vanavond weer in de koelkast te zetten. Kunnen we weer proosten op een nieuw hotel. Nadat de boodschappen binnen waren zijn we richting Eerbeek gereden

Robin

Daar is de Geocache Robin van Bassie en Adriaan. Een korte wandeling bracht ons bij een boeren camping en daar zat Robin dan in een plexiglazen behuizing. Echt mooi gemaakt en heeft ook veel favorieten punten. Jammer dat door het vochtige en natte weer van de afgelopen dagen de hele kast was gecondenseerd.

Blazen

Daarna via de A28 richting Epe, waar we ook weer een mooi gemaakte cache aandeden. Zie onder dit bericht het korte filmpje van deze cache. Pas op geocachers!!!! Dit is een spoiler. Met het autootje dwars door de bossen totdat we niet meer verder mochten. Even wat dikke takken aan de kant, want anders konden we niet draaien. Auto aan de kant en lopen maar naar een niet zo corona proof geocache. De cache was verborgen in een mooi stukje bos aan de rand van een weiland. In een koker moest men blazen en uit een andere koker kwam dan de cache omhoog gevlogen.

Katerveersluis

Aangezien we nog steeds te vroeg in Dwingeloo aan zouden komen hebben we nog maar een stop toegevoegd. In Zwolle liggen twee caches bij de Katerveersluis. Katerveersluis is één van de mooiste plekjes van Zwolle. Een complex van twee sluizen daar waar de Willemsvaart uitkomt in de IJssel. De Willemsvaart liep vroeger van de binnenstad van Zwolle naar de rivier de IJssel en was een belangrijke vaarroute voor het scheepvaartverkeer. In de tweede helft van de 19de eeuw bleek de sluis te klein voor de steeds grotere schepen. Daarom is in 1873 de nieuwe, grote sluis gebouwd. Toen zijn ook de bruggen over de sluizen aangelegd. In 1964 is het Zwolle-IJsselkanaal in gebruik genomen, waardoor de sluizen voor de scheepvaart niet meer gebruikt werden. De beide sluizen raakten in verval. Maar nu is het een mooie plek om rond te dwalen.

Het nieuwe hotel

Vanuit de sluizen zijn we weer noordwaarts gereden. Lekker binnendoor langs het mooie Drentse landschap en het laatste stukje over de snelweg naar van der Valk Spier. Om kwart over twee konden we in inchecken en kregen we een kamer toegewezen op de eerste etage aan de achterkant van het hotel. Even het hotel verkent en we zagen al snel dat het veel makkelijker was als we de spullen via de achterkant in onze kamer konden krijgen. De auto staat nu voor onze raam geparkeerd en omdat de nooduitgangen vanmiddag openstonden konden we zo mooi onze spulletjes makkelijk binnen krijgen zonder dat we dwars door het hotel heen hoefde.

Nadat we uitgepakt waren zijn we nog even naar het Orientatiecentrum Spier gegaan. Alles dicht behalve de eetschuur. Dus daar waren we snel klaar mee. Vanmiddag verder nog even naar de Tour gekeken en daarna naar het diner. Het eten was weer goed. Voor mij Spareribs en voor Karin Baars filet. Alleen heel jammer dat het hier op zijn Amerikaans ging vandaag. Het voorgerecht was nog niet afgeruimd en de volgende gang kwam er al aan.

Nu proosten op het nieuwe hotel en even nog wat voetbal en F1 kijken.