Todtnauer Hütte

Bijna Geannuleerd

Vannacht ging het voor de derde nacht achtereen flink tekeer. Karin heeft weer slecht geslapen en ik heb mijn oordoppen maar eens bij gepakt. Weer een flinke storm die gepaard ging met heel veel regen. We waren beide vroeg wakker en we hadden het er over om de spullen te pakken en naar huis te gaan. Om weer een hele dag binnen te zitten, daar hadden we geen zin in. Echter toen we de gordijnen open deden keken we in een klein winterwonderland. Het sneeuwde een beetje en in het dal zagen we voor het eerst een klein stukje blauwe lucht. Ook vroor het en hebben we hopelijk afscheid genomen van de herfst.

We zaten dus vroeg aan het ontbijt. Lekker rustig ons bakkie koffie te drinken. Even op de buienrader gekeken en deze gaf voor vandaag nog meer sneeuw aan. Terug op de kamer hebben we de wandelspulletjes maar eens aangetrokken. Rugzak op en GPS aan. Tijd om eens een stukje te gaan wandelen.

Vorig jaar hebben we een Geocache hier vlak bij het hotel niet kunnen vinden. Tijd om nog eens naar die mooie Fahler waterval te lopen en te kijken of we hem nu kunnen vinden. Onderweg viel er soms een klein beetje sneeuw en liet zelfs de zon zich soms even zien.

Bij de waterval aangekomen trok ik de Geocache meteen uit de eerste de beste boomstronk. Deze heeft er vorig jaar echt niet gelegen, want ik weet nog dat ik deze stronk toen helemaal doorzocht heb. Maar de 1500ste geocache is in de pocket.

De waterval was echt enorm. Door al het smeltwater viel er zelfs water over de trap. Daar moesten we even snel doorheen en verder omhoog. Boven aangekomen twijfelde even om wat nu te doen. We zijn doorgelopen omhoog richting de Todtnauer hütte. Het was weer even wennen na al die dagen niets doen en de conditie die echt flink is afgenomen de laatste maanden.

Onderweg begon het steeds harder te sneeuwen en we hebben twee keer aan teruggaan gedacht. Een stukje afsnijden dwars door het bos gaf ons weer wat verse energie. Na 6 kilometer klimmen stonden we dan bij de Todtnauer hütte.  We zochten een plekje uit de wind en die vonden we bij de Laurentiuskapelle die bovenop de berg stond. In deze beschutting konden we even uitrusten alvorens we aan de 6 kilometer terug konden gaan beginnen. Vanaf hier hadden we af en toe uitzicht op de Feldberger Turm, maar deze liet zich meer niet zien dan wel, door de laaghangende bewolking.

Terug naar beneden ging een stuk makkelijker dan omhoog. Bij de waterval aangekomen zag het er eens een stuk anders uit. Nu lagen de paden er volledig wit bij en moesten we goed uitkijken om niet uit te glijden. Maar ook dit heeft zo zijn charmes. Vanaf de waterval het dal inkijkend was het nu weer super grijs. Niet van de regen dit keer maar van alle sneeuw.

Bij het hotel aangekomen was het uitkloppen en onze kleding drogen. We hebben de jassen maar boven de verwarming opgehangen met een stukje touw, want de kleerhangers zitten vast in de kast. Daarna was het tijd voor de sportdrank. Een half litertje Krombacher van de Lidl en aansluitend een warme douche.

Na het middag dutje was het weer tijd om ons favorieten restaurant aan te schuiven. Soep met pannenkoek reepjes. Karin een forel met kop etc. en ik mocht de laatste stukjes kalf schnitzel opmaken. Als toetje hadden we de over smerige Knöde. Dus nog even wegspoelen met een lekker biertje.

Nu uitbuiken op onze kamer en naaien…. Karin heeft kapotte handschoenen :-).

ps. Het duimen van jullie allemaal heeft geholpen. Jawel morgen wordt er zonneschijn verwacht.

Comments are closed.