Crater Lake

Crater Lake

Toen ik mijn ogen open deed vanmorgen, liep er al één rond te springen. Ze had goed geslapen, maar wilde maar al te graag weg uit dit vieze stink hotel. Ik kan me erbij aansluiten. Het hotel ziet er op de foto goed uit, maar was vies, gehorig en het stonk naar één of ander chemisch schoonmaakmiddel. Ik deed dus maar gauw mijn kleertjes aan, spulletjes in de koffer en weg gingen we uit Coosbay. Zelf had ik niet zo goed geslapen. Blijkbaar is het zo dat hoe harder de auto klinkt hoe mooier het is. Jammer dat ze dan de hele avond voor het hotel door moeten crossen. Genoeg geklaagd verder met de reis.

Het ontbijt haalde we bij een lokale koffie drivethru. Twee maal een shot in de dark en een bagel. De weg die we vandaag reden was eigenlijk de hele dag door de bossen. We hadden in de ochtend wat lage bewolking die mooi tussen de bomen hingen.

In het plaatsje Myrtle Point hebben we nog wat boodschappen gedaan bij de lokale supermarkt. Wat brood, water, cola en zelfs een Amerikaanse stekker zodat we die aan de Europese contactdoos kunnen zetten. Ook een setje schroevendraaiers moest natuurlijk even mee.

Daarna ging het weer verder door de bossen en zijn we rond half elf gestopt bij de parkeerplaats van Toketee Falls. Een waterval die ik op Instagram had gezien. Ons helemaal aangekleed voor een zware hike, blijkt het maar een wandeling van een kilometer. Alles netjes aangelegd met trappen en hekken, zodat je maar zeker op het pad blijft. Dat is niet waar wij van houden, maar toch bleef de waterval prachtig. Jammer dat we deze alleen van boven konden bekijken. Om deze via de onderkant te benaderen moet je echt ergens anders beginnen en dan is het een dag wandeling. Aangezien we andere dingen op het programma hebben zijn we na deze korte ochtend wandeling, maar weer snel verder gereden.

Een uurtje later reden we lang mount Thielsen. Jawel, eindelijk een vulkaan die niet in de wolken lag. Om hiervan wat foto’s te maken maakte we een stop op één van de parkeerplaatsen langs de doorgaande weg. Niet veel later werden we begroet door diverse eekhoorns in groot en klein formaat en enkele vogels (Nutcracker :-). Deze vogels zijn zo brutaal dat ze zelfs brood uit je handen komen halen. Karin vond dit leuk, maar ook wel eng.

Enkele kilometers verder reden we Crater Lake binnen. Eerst even stoppen bij het bord van het nationale park en daarna de kraterrand omhoog. Wat een prachtig uitzicht heb je daarvandaan op de omringende natuur en dan hebben we de krater nog niet eens gezien.

Moet zeggen dat die ook helemaal geweldig is. Het blauwste water van Amerika wordt gezegd en de ruwe pieken van de kraterrand. We hebben op ons gemak wat parkeerplaatsen aangedaan om foto’s te maken. Er stond een harde frisse wind. Je bent natuurlijk zonder dat het wist al flink hoog. We hebben een plekje gezocht uit de wind en hebben daar onze lunch gegeten.

Na de lunch zijn we doorgereden naar de Crater Lake Lodge. Hier wilde we de Garfield Peak Trail gaan doen. Omhoog kijkend vanaf de lodge hebben we toch maar gepast. Het is een trail van 3 uur naar de top en terug. Het was al 15 uur, dus we hebben maar een gedeelte gedaan en zijn toen terug gegaan naar de auto. Maar ook hier is het weer prachtig. Steile wanden van vulkanisch gesteente die echt recht omhoog gaan. Ik moest toch nog even op zo’n piek klimmen. Op één of andere manier vind ik dat altijd geweldig om te doen. Ik merk wel dat ik ouder wordt, want als je daar dan staat met niets anders dan enkele honderden meters vrije val, begint het toch een beetje te kriebelen. Of je nu valt van 10 meter of 200 meter, dood ben je toch zullen we maar zeggen.

Terug bij de auto hebben we koers gezet naar het plaatsje Chiloquin. Het was rond half 5 toen we hier aankwamen. Het hotel ligt langs het Casino en een groot pompstation. Verder is er niets en ligt het plaatsje Chiloquin zelf hier nog 5 kilometer vandaan.

Het is een prachtig nieuw hotel, maar als wij binnen zijn dan duurt het niet al te lang of de mooie hotel kamer is een puinhoop. 3 rugzakken en twee koffers worden dan geopend en dan kun je het zelf wel invullen.

Even omkleden en naar het casino. Daar zit namelijk een restaurant in. We namen beide een half rack spareribs en een biertje. Niet veel later kwamen er nog wat Nederlanders langs ons zitten die ook bezig waren met een rondreis. We hebben nog heerlijk zitten kletsen over van alles en hebben na het avondeten nog even het casino en de winkel van het pompstation bezocht.

Nu uitbuiken op de kamer. Een koffie en een biertje. Wij komen de avond wel door.

Comments are closed.