Bärenschützklamm

Dag 6 Wenen – Plivice

Starting Location: Wenen, Oostenrijk

Final Destination: Plitvice Jezera

Afstand: 501 kilometer.

Reistijd: 6 uur

Hotel: Hotel Bellevue

27 april 2018 – Plitvici.  Om 7 uur opgestaan, want vandaag moest er weer gereisd worden. 3 landen op het programma, Oostenrijk, Slovenië en Kroatië. Maar eerst het ontbijt, de spullen inpakken en in de auto moffelen. Even uitchecken en dan uit de garage zien te komen. Je weet nog wel die garage met lift. Ook dit was geen probleem. Wel een probleem was het Weense verkeer vandaag. We zaten natuurlijk in de spits en dan heb je ook in Wenen files en drukte. Maar al met al reden we redelijk snel via de oostkant zuidelijk richting Graz en Slovenië.

Onderweg had ik nog een stop gepland bij de Bärenschützklamm ten noorden van Graz. We zitten echt nog in het voorseizoen en dat was te merken. Ze waren hier met de weg bezig. Een éénbaans weggetje waar ze met zwaar materieel bezig waren. Al slalommend kwamen we aan bij de parkeerplaats. Groot voordeel is dan wel dat je kunt doorrijden tot de allerlaatste parkeerplaats. Vandaar was het nog een uur naar de Klamm. Echter was het zo glad op de stenen dat we na een half uur terug zijn gegaan. Maar helemaal voor niets was het niet. Onderweg hebben we al diverse mooie watervallen en stroompjes gezien. Zelfs een vuur salamander die ik bijna plat stampte. Als we echt door hadden gelopen weet ik niet of we het einddoel van vandaag hadden gehaald. Ik was namelijk na deze wandeling al echt redelijk afgemat en vanaf hier moesten we nog 4 uur tot aan Plitvici.

Dus weer in de auto en terug naar beneden. Eerst de lokale bakker in moeten halen. Tot aan de assen in de blubber. Een heel spoor over het asfalt van meuk die onder de auto uitkwam tot gevolg. Niet veel later stonden we stil. Een dikke vrachtwagen blokkeerde het smalle weggetje. Er was namelijk nieuw asfalt nodig. Jammer dat wij er dan net voor staan te wachten. Gelukkig werd het achter ons steeds drukker en de opzichter vond dat de vrachtwagen na 15 minuten maar eens aan de kant moest. Daarna was het voor onze tegenliggers nog wat draaien en steken voordat we het dorp Mixnitz uit konden. Hier en daar nog een steentje loslatend van ons achterwiel. Vanaf hier was het nog 4 uur voordat we op de eindbestemming waren.

Eerst door Slovenië en even later door Kroatië. Ze hebben hier nog wel echte controle posten bij de grens. Je paspoort afgeven en dan lelijk aangekeken worden, door de douanier. In Kroatië nog wat tolwegen gehad. Met een creditcard geen probleem. De laatste 50 kilometer is het dan binnendoor wat echt niet leuk is. 60, 80, 70, 90, 50 allemaal binnen een kilometer en dat blijft maar gaan. Een groot lint aan auto’s door het Kroatische landschap. Om 5 uur waren we dan eindelijk op plaats van bestemming. Tijd om onze 60-er jaren hotel te betrekken en een biertje te gaan zoeken. Mijn rugje heeft het zwaar gehad vandaag en dan moeten er alcoholische medicijnen in. Ožujsko is het merk. Smaakt goed en stijgt binnen een biertje heerlijk naar je hoofd. Nadat we alle drie de hotels hiervan ontdaan hebben, zijn we wat gaan eten. In een giga eetzaal waar wij alleen zaten, hebben we heerlijk zitten eten. Karin had eindelijk haar biefstuk en ik had een soort van Goulashsoep met vlees. Als laatste nog een afzakkertje op ons balkon. Nu liggen de veren van het bed alweer in ons zij te poken, want na zo’n ritje en een paar biertjes ben je al gauw moe. Van een giga geïsoleerd hotel naar één waar je alles hoort. We zijn benieuwd.

Morgen gaan we de meren ontdekken.

Comments are closed.