Dagje Namche

11 april 2004 – Net terug van de poolbar. We moesten zelf afsluiten, zo ook de lodge. Afgelopen middag heerste er trouwens een droevige sfeer onder de plaatselijke bevolking van Namche. De man van het plaatselijke postkantoor was ineens spoorloos verdwenen. Men zegt dat hij verdacht werd van Maoïstische feiten. Hij heeft waarschijnlijk aan moeders gevraagd, “Ma hoe ist”?

We hebben eigenlijk niets gedaan. Wat sigaretjes gerookt en na wat e-mails gestuurd te hebben was daar Manuel weer. Hij was op bedevaart geweest, naar een gesloten klooster. Alle monniken zaten namelijk hier in Namche om de laatste Playboy te bemachtigen. Je kunt wel weer merken dat Manuel mij weer helpt met de blog.

Ook Mieke was met haar lilliputter drager gearriveerd in Namche. Zij had Manuel eerder gezien dan wij, omdat wij weer zo nodig in de pub zaten, met een klein Engels manneke en een Amerikaan die we al eerder tegenkwamen op Kala Pattar.

Na een pizza en een dagtocht Namche (morgen weer), zijn we na het avondeten gaan poolen. Hier vloeide het Spaanse bier weer heerlijk en smaakte het ons weer lekker. Nog even en dan willen we hier niet meer weg.

Nu is het 23 uur. Een nieuw record deze vakantie. Dus oogjes dicht en snaveltjes toe. Hopelijk moeten we er niet te vaak uit om te gaan plassen, want ik heb iets teveel bier op.

Comments are closed.