Kleiner Winterberg

Doodsprong na Klettersteig

donderdag 22 juli 2021 – Heerlijk uitgeslapen vanmorgen, maar tijdens het wassen schoot er een flinke pijnscheut in mijn nek. Nu nog heb ik er last van. Misschien vannacht verkeerd gelegen?

Na het ontbijt zijn we via Bad Schandau naar Sebnitz gereden. Om zo te proberen te kunnen wandelen naar de Kuhstall. Gisteren hadden we al geprobeerd om via Bad Schandau rechtstreeks te rijden, maar daar kwamen we een verboden in te rijden bord tegen. 30 kilometer om via Sebnitz kwamen dit bord ook tegen. Zelfs wel twee maal. De eerste keer in het dorp Lichtenhain waar ik een parkeerplaats had gevonden. Vanaf hier zouden we dan het dal in kunnen lopen. Op de eenbaansweg naar beneden moesten even stoppen voor een hippie uit 1970 die hier de post rond bracht, maar uiteindelijk op de parkeerplaats aangekomen mochten we niet parkeren. Dan maar terug en toch weer richting Sebnitz om via de grensweg van Tsjechie naar het Kirnitztall te rijden.

Ook vanaf deze kant stonden er weer verboden in te rijden borden, maar toch maar doorgereden. Nog even gestopt bij een wegwerker die even niets stond te doen. Of we nog verder konden rijden en of er nog meer parkeerplaatsen waren? Hij keek ons natuurlijk een beetje vreemd aan. Maar zei ons dat er zeker nog wat parkeerplaatsen waren.

Na een scherp bocht in de Kirnitzstrasse kwamen we langs een parkeerplaats. Er stond één auto en die van ons paste er mooi langs. Vandaar werd de wandeling naar de Kuhstall gestart. Een dikke klim vanaf de start van een half uur. Zwetend en puffend kwamen we aan bij de Kuhstall. Een grote grot waar we onder door konden lopen. Aan de linker kant konden we door een kleine kloof naar de Himmelsleiter een steile klim via een hele smalle trap. Eén waar we precies doorheen konden en 27 meter omhoog. Geweldig was dit al vond Karin hier het wel even spannend. Bovenop hadden we prachtig uitzicht over het dal en de rotsen.

Himmelleiter

Nog even zoekende op de Geocaching app zagen we dat er vlakbij een cache lag. Dus naar beneden over de afrastering heen en richting cache. We zagen daar hele mooie uitzichtpunten, maar de cache was er één voor bergbeklimmers. We zijn uiteindelijk maar terug gegaan naar de Kuhstall om daarna af te dalen via ontelbare trappen.

SachischeSchweiz

Beneden zetten we koers naar de kleine Winterberg. Hier moest een plateau zijn waar een scheur doorheen loopt. Dit staat op vele foto’s van het gebied en is voor ons natuurlijk interessant. Volgens de bordjes was de wandeling er naar toe 45 minuten. Maar ze hadden niet gezegd dat we dan nog eens ontelbare trappen op moesten. Ja lekker hoor. Eerst naar beneden en even later weer steil omhoog.

trappen

Eindelijk waren we boven. Jammer dat dit dan niet het punt is wat we zochten. Even op de telefoon kijken bleek dat we in de buurt zaten maar dat we naar beneden moesten en een afslag eerder linksaf. Dat deden we, maar nog steeds konden we het uitzichtpunt niet vinden. We namen even pauze en dronken wat.

Daarna bleek op de GPS de Winterberg top achter ons te zijn. Een soort van Klettersteig ging naar boven. Gelukkig niet zo één waar we helmen en klimgerei voor nodig zijn, maar wel één die aangeduid staat als Klettersteig. Stijl omhoog via wat rotsklimmen bereikte we de top. Op de top staat het Pavilion Kleiner Winterberg. Een theehuis wat bovenop een steile berg staat? Geen idee welke pippo dit hier heeft bedacht. Maar wel mooi en er lag een Geocache. Dus op zoek naar dat kleine stukje schat en na enkele minuten gevonden. Wat nu, waar ligt dan die kloof tussen de plateau’s.

kletter

Langzaam aan gingen we weer naar beneden. Voet voor voet, want naar beneden is altijd een stuk lastiger dan naar boven. Na een minuutje of tien stonden we weer beneden en zijn we rechtsaf gegaan op zoek naar het plateau. De eerste en de tweede waren mooi, maar niet wat we zochten. Dan maar terug om terug te gaan richting Kuhstall en auto.

Nog één plateau op. De linker van waar we hebben gepauzeerd en wat blijkt? Jawel dit was het plateau welke we moesten hebben. Dan moest de foto nog genomen worden. De eerste keer met trillende knieën. Maar helaas niet gelukt. De camera werd omgezet en met 50 foto’s per seconden moest het gaan lukken. Jawel nu was Karin aan de beurt. De stoere chick deed mij gewoon na. Over een kloof springen met daaronder 300 meter niets.

Kleiner Winterberg

Helemaal vol van de adrenaline kon de terugweg beginnen. Lekker weer alle trapjes af tot beneden. Een flink stuk over het grindpad en als laatste klim nog even door het bos. Het bospad was door de overstromingen van afgelopen week bijna niet meer te zien. Hier en daar lagen grote bomen over het pad. Je snapt niet hoe die dan ineens omvallen. Uiteindelijk kwamen we op het steile grindpad vanwaar we omhoog waren gelopen naar de Kuhstall. Nu nog een flink stuk naar beneden naar de auto. Wat waren we blij toen we weer in konden stappen en de airco aan konden zetten.

Jumping

Vanaf de parkeerplaats zijn we doorgereden naar Bad Schandau. Blijkt de weg gewoon open te zijn. Nog even bij de Lidl stoppen om nog een paar Krombacher biertjes te halen. Heerlijk en verdient na deze trail van 14 kilometer en 1360 trappen (volgens Karins horloge).

Zojuist hebben we nog even een pasta naar binnen gewerkt en morgen moeten we nogmaals naar de Lidl voor bier. Wat smaakt dat biertje toch heerlijk na een flinke inspanning.

Comments are closed.