Eishohleopweg

Eishöhle

dinsdag 20 juli 2021 – Jawel 6 uur en het was weer raak in de straat. Dus weer vroeg wakker. Hup snel het raam weer dicht en nog even op één oor. Ook een leuke hobby onder de plaatselijke bevolking is om met veel herrie makende apparaten de tuin te doen. De twee overburen en onze eigenaar hadden zich vandaag denk ik ingeloot?

Tijdens ons ontbijt werden we ruw opgeschrikt door een bak herrie. Pas even later zagen we wat het was. Een F35 straaljager kwam heel laag vol gas door het dal. Mooi gezicht, maar in Nederland krijgt zo’n piloot flink op zijn donder.

De wandeling van vandaag ging naar de Eishöhle. Een grot boven op een tafelberg. De wandeling start bij het plaatsje Gohrisch. Bij de parkeerplaats aangekomen mochten we helaas niet betalen. De automaat was kapot. Even bij de andere auto’s gekeken. Die hadden een parkeerkaart neergelegd. “Dan doen wij dat ook maar”.

Daarna was het de weg oversteken en meteen stijl omhoog de Hunskirche op. Via bielsen en uitgesleten zandsteen, maar ook over wortels van de aan het pad liggende bomen. Toen we even op adem wilde komen dacht ik eraan om eens even te checken of er nog geocaches lagen. En jawel we stonden er bij ééntje. Het duurde dan ook niet lang voordat we deze gevonden hadden.

Waren we weer mooi op adem om het volgende stuk omhoog te lopen. Ik vind het dan heel raar als je met zweetdruppeltjes op allerhande plekken bovenkomt, dat er dan een restaurant zit. Niet het goedkoopste, maar er was van alles te krijgen. Hoe dan? Lopen ze hier net als in Nepal met al die spullen naar boven?

Trappen

Tijd om af te dalen om daarna de klim naar de Eishöhle te starten. Je weet meteen dat je er bent. Overal liggen giga stenen. We moesten even op een ander stel, met hun hond wachten alvorens we de grot in konden. Heerlijk even rondstruinen in een mooie grot en meteen op zoek naar de 4×4 geocache. Deze konden we niet vinden in de grot. Dat bleek toen we nogmaals de beschrijving nakeken. Er moest geklommen worden. Toen Karin de spoiler foto op ging zoeken met de “E” verbinding, had ik hem al gevonden. Een groot gat in de muur op ongeveer 3 meter hoog. Ik moest er wel even naar toe klauteren, maar we hadden hem lekker snel gevonden.

Eishohle

We daalde af om verder te gaan met de geel gemarkeerde route. De volgende grot kwamen we tegen. Dit keer was het de Lichterhöhle. Een hele grote ruimte onder de stenen, waar af en toe een BBQ wordt georganiseerd. De steenkool stond al klaar!

Toen we deze leuke plek wilde verlaten hoorde we in de verte een flinke herrie op ons af komen. Het bleken 15 kinderen te zijn met 3 begeleiders. De eerste die we zagen waren drie fanatieke grieten. Deze liepen lekker door en hadden een analoog kompas bij. Hoe langer de rij, hoe minder enthousiast de kiddo’s waren. Eindelijk waren wij aan de beurt om verder te gaan. Een flinke afdaling tot aan het brede kiezelpad. Nu was het nog 1,5 kilometer terug naar de auto over een stijgend pad.

Eishohle

Toen we op de parkeerplaats aankwamen kwam er ook een grote auto van het nationale park aan rijden. Twee echte Duitsers kwamen eens even naar de parkeermeter kijken. Misschien dat de mensen morgen wel weer kunnen betalen, maar voor nu zijn wij er weg van. Hup gas erop en terug naar Bad Schandau.

Daar moesten we nog even een paar kleine inkopen doen. Bier, groentesaus en wat lekkers voor bij het biertje. We hebben nog geprobeerd om de statiegeld flessen van de Penny door de machine te krijgen, maar blijkbaar moet je de flessen inleveren bij de winkel waar je ze gekocht hebt. Hebben ze geluk dat we nog langs de Penny kwamen, want anders lagen ze in de vuilnisbak.

Nog even snel stoppen bij de Penny dus. En wat blijkt? 72 cent statiegeld op 10 flessen. Koekoek zal ik maar zeggen. De hele dag met die flessen rond lopen rijden en dan dit. Vooruit nog even wat kopen, die statiegeld bon inleveren en op naar het appartement.

Het appartement was weer spic en span in orde gebracht. Alles was gepoetst, waar we alleen maar gevraagd hadden om even te stofzuigen.

De bloemkool en aardappelen borrelen al op het vuur (keramische plaat) en Karin is met zoute stengels aan het proberen om gehaktballen te maken.

Comments are closed.