The Golden gate in the mist

Ten noorden van de Golden Gate brug

We werden vanmorgen wakker doordat er een hele delegatie voor onze deur zat te kletsen. Niet zacht, maar het waren Amerikanen en dan kun je letterlijk volgen wat er gezegd wordt. Een beetje lomp wakker worden van onze kant deed ze misschien een beetje beseffen dat er ook nog mensen sliepen in de kamer waarbij ze zaten.

Toen ik buiten kwam bleek waarom ze daar zaten. Het regende en dan konden ze mooi onder de parasol het ontbijt opeten. Ze keken me maar gek aan toen ik richting de straat ging voor een sigaretje. Toen ik daarvan terug kwam waren ze allemaal gegaan en konden wij eens kijken wat er voor een simpel ontbijt klaar stond. Niets om te klagen hoor. Zoete koekjes, croissants, fruit (voor de 1e keer deze vakantie bij het ontbijt) slappe koffie en in de koelkast water, cola e.d.

Golden Gate brug

Nadat we klaar waren hebben we de auto gepakt en richting de noordkant van de Golden Gate brug gereden. Hier wilde we de auto parkeren bij Battery Spencer. Om zo naar Kirby beach te wandelen. Echter waren de wegen hier afgezet en werd er een omleiding aangegeven. Uiteindelijk die maar gevolgd, door dichte mist die vanaf de zee binnenkomt drijven. Na een ritje van een half uur stonden we dan toch op plaats van bestemming. Er stonden nog maar een handje vol auto’s. Blijkbaar hebben ze hier alles omgegooid naar eenrichtingsverkeer.

Een heel klein beetje zagen we af en toe de bekende brug door de bewolking heen tevoorschijn komen. We zijn vanaf Battery Spencer helemaal naar beneden gelopen over een grindpad waar alleen mensen met een permit overheen mogen rijden. Halverwege zag ik een coyote snel de berm inspringen. Karin had hem gemist. Nog even zoeken waar hij nu was. Echter zagen we hem niet meer. Op het pad naar beneden liepen we langs heerlijk geurende struiken of bomen. Waar het vandaan komt weten we eigenlijk niet. Maar we vermoeden dat het van de bomen komt die de schors verliest.

Kirby Cove

Op het strand aangekomen was het weer helder en hadden we prachtig uitzicht op San Francisco en de Golden Gate. We liepen het strand af op zoek naar de bekende Kirby Cove swing. Een schommel bekend van diverse sociale media. Echter geen schommel te vinden. Nog wel wat oude touwen. Blijkt dat de National Park Service de tak waaraan de schommel hing heeft verwijderd. Jammer dat we dit niet konden doen, maar het uitzicht bleef geweldig. Nu mochten we terug naar boven. Eigenlijk viel dit best mee. Zeker als je het vergelijkt met alle andere wandelingen die we de afgelopen weken hebben gedaan.

Battery Spencer

Boven aangekomen zijn we door gelopen naar de top van Battery Spencer. Hiervandaan zie je de de Golden Gate brug normaliter perfect. Alleen was er nu weer dichte mist binnen komen drijven. We hebben er een half uur gezeten. Konden we even opdrogen van de klim naar boven. In die tijd hebben we heel soms de brug maar gezien. Ja NU, camera aan…… oh nee alweer weg en dat zo een half uur lang! Meestal was het wit dus. We zagen wel mooi het stukje fietsroute liggen wat we enkele jaren geleden met Brigitte en Nick hebben gefietst naar Sausalito.

Point Reyes National Seashore

Terug bij de auto hebben we koers gezet naar Point Reyes National Seashore. Het was weer een wegje wel om daar te komen. Honderden haarspeldbochten en een uur later, waren we dan eindelijk in Inverness. Hier ligt een oud scheepswrak. Hier zijn we even gestopt voor wat fotootjes en zijn daarna doorgereden naar de Cypress Tree Tunnel. Op de weg daarheen werd al aangegeven dat de lighthouse area afgesloten was. Daar hoefde we dus niet heen te gaan. Wel jammer want dat is een mooi stukje natuur. Maar ook de  Cypress Tree Tunnel is prachtig.

Na de fotoshoot zijn we binnendoor terug naar San Rafael gereden. Voor de tweede keer vandaag zagen we een coyote de berm in springen. Karin riep, “Hey een hertje, wolf uhh, een coyote”. Na weer honderden bochtjes kwamen we aan in San Rafael. We hadden honger en zin in Mac. Dus daar zijn we nog even gestopt. Heerlijk zitten eten, nog even voor 10 dollar benzine in de auto (9,5 liter), voor de rekenaars onder ons 1,05 dollar per liter (dollar en euro is ongeveer gelijk) en zo kunnen we morgen naar het vliegveld. We vliegen pas om 14:45u.

Vanavond hebben we flink moeten passen en meten met de bagage. Karin heeft natuurlijk nieuwe kleding moeten kopen in Seattle en nu wordt het eigenlijk allemaal net te zwaar. Met de zweetdruppeltjes nog op ons hoofd hebben we de laatste biertjes opgedronken en kunnen we zo voor de laatste nacht in Amerika onder de wol.

Gegroet allemaal. We hopen op vrijdag middag ergens te landen op Schiphol. Er zal nog een laatste blog volgen, maar wanneer dat is weet ik nog niet.

Comments are closed.