Klusfelsen

Har(z)stikke druk in Wernigerode

Zondag 17 oktober 2021 – Nadat we slecht hadden geslapen op een Har(tz) bed stonden we rond negen uur op. De VVV ging pas om 10 uur open en dus alle tijd. We moesten naar de VVV om de Harzcard te kopen. Een voordeelkaart om meer dan 100 attrakties te kunnen beleven in de regio.

Maar eerst ontbijt. Een onbekende oven, dus daaruit kwamen twee stokbroden in de vorm van gewone broodjes. We zullen maar zeggen heerlijk krokant. De koffie afstelling werd al beter. De eerste bak ging door richting wasbak, maar de tweede was al een stuk beter. Nu alleen nog lekkere koffie vinden. Iemand die een lekkere pak koffie in Duitsland weet?

Na het ontbijt was het weer denken wat we aan moesten. 10 graden was het vandaag. Bewolkt en dus redelijk fris. Ook moesten we vandaag de Andreasberg op, dus het zal wel weer zweten worden. Dus uiteindelijk een fleece met regenjas.

Op naar de VVV om de Harzkaarten te kopen. De VVV was groot. Via een automatische deur kwamen we via een trap een een grote ruimte waar men allerhande leuke souvenirtjes verkochten. Er waren 3 balies voor de verkoop van tickets en daar moesten wij zijn. Na een korte uitleg en nadat we 120 euro afgetikt hadden konden we op pad.

Vanaf de VVV hadden we een geel treintje al zien wachten. Daar snel heen, maar de gast die de kaartjes knipte weigerde ons. De Schlossbahn rijdt aan de andere kant van de stad. Om precies te zijn, schuin tegenover ons hotel. Achter de supermarkt waar we gisteren naar buiten werden gestuurd via de achteruitgang. Maar dan wel bovenop een parkeerplaats, die je via een trap moest bereiken. Dus wij zoeken, zoeken en nog eens zoeken. Uiteindelijk zagen we het treintje rijden. Snel er achteraan gerend en toen hij stopten zijden we beiden. Oh stopt ie hier….

Mondkapje op en plaatsnemen in het treintje. Heerlijk de toerist uithangen. Volgens de machinist moesten we bij de grote parkeerplaats onze Harzcard laten scannen. Wat ik begreep was dat dit bovenop de berg was. We zullen maar zeggen dat dit de taalkloof was. Nadat we 10 minuten stonden te wachten bij een grote parkeerplaats viel dan eindelijk het kwartje. Even eruit om de kaart te laten scannen. Niet veel later reed het treintje dan eindelijk weer verder de berg op naar het kasteel.

We kwamen met onze trein als tweede aan. tegelijkertijd met de andere trein waar we vanmorgen niet mee, mee mochten rijden. Dus het was even druk. Even wat snelheid erop om het laatste stukje omhoog te lopen. Is het wat minder druk bij de ingang van het kasteel. Voor de tweede keer konden we de Harzcard tonen. We hadden nu entree voor het kasteel. Twee rondleidingen volgde we langs allemaal mooi ingerichte kamers. Hier en daar met prachtig uitzicht over Wernigerode. Na de rondleiding hebben we nog even een lekkere warme chocolademelk met slagroom genuttigd bij de Schlossbar.

Schloss Wernigerode

Schloss Wernigerode

Nadat we door de uitgang naar buiten waren gelopen was het even zoeken waar we nu weer waren. De GPS aan, want er moest geklommen worden naar de top van de Adreasberg. Het duurde even alvorens de GPS ons vertelde waar we heen moesten. Eerst naar beneden en daarna weer steil omhoog. Boven aangekomen hadden we een prachtig uitzicht op kasteel en dorp. Nog even de Geocache vlakbij opzoeken en daarna weer naar beneden gelopen.

Schloss Wernigerode

We liepen vanaf de top van de Andreasberg helemaal terug naar het appartement. Dat viel allemaal best wel mee. Daar aangekomen hebben we nog even wat gedronken en hebben toen de auto gepakt om naar de Klusfelsen te gaan.

Onderweg hebben we de auto nog maar even wat benzine gegeven. 40 cent per liter goedkoper dan in Nederland! Via Halberstadt, een echte DDR stad. We reden door wijken met grote vierkante blok flats. Brede straten met in het midden een trambaan. Het laatste stukje over een hotseknotze weg tot aan de parkeerplaats. De wandelschoenen aan en richting rotsen.

Herfstblaadjes

We liepen de eerste 400 meter door kastanjebladeren. Een heerlijk vlak pad tot dat we omhoog moesten lang de vijfvinger rotsen. Je moest goed kijken om de vijf vingers te zien. Daarachter waren dan de Klusfelsen. Toen we daar onderdoor wandelde was het nogal hoog omhoog. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee en hebben we heerlijk genoten van de rotsen en de grotten die daar allemaal te zien waren. Flink wat foto’s verder zijn we op ons gemakje terug naar de auto gewandeld. Via het DDR bolwerk Halberstadt weer terug naar ons appartement in Wernigerode.

Klusfelsen

Klusfelsen Kaatje

Klusfelsen Michael

De avonden zijn zoals gewoonlijk lekker rustig. Een biertje en nog één en nog één. Als avondeten een heerlijke pizza uit de oven en op TV een Belgische serie “de Kraak”.

Comments are closed.