Met de taxi in Kathmandu

16 april 2004 – Vanmorgen op ons gemak opgestaan en ontbeten in het onrustige Kathmandu. We hadden ook alle tijd, want we hadden vandaag geen verplichtingen. De hele ochtend lekker in de tuin gezeten en gekletst met Frank en Manuel. Na wat ontplofte kipworstjes zijn we naar Freakstreet gelopen.

Even een internetcafé in om de e-mail te checken. Ze hadden zich thuis nogal zorgen gemaakt, want het is in Kathmandu nog steeds heel onrustig. Het haalt zelfs het nieuws ’s avonds. Er zijn overal aanslagen, betogingen en stakingen. Je kunt best stellen dat het land in rep en roer is. Gelukkig hebben wij er tot nu geen last van gehad.

We laten ons dan ook met de taxi overal heenbrengen. Het kost ook geen ene reet hier. We krijgen dan zo nu en dan wel wat sensatie voorgeschoteld. Zo ook weer vandaag. De hele ophanging wordt bijna aan gort gereden, als men vol gas door de gaten rijd. Maar rustig aan doen op de zandwegen met grote gaten is er niet bij. Vanuit ons hotel naar Thamel is het ongeveer 40 minuten lopen en met de taxi nog maar 15. Maar dan adem je 3 pakjes sigaretten minder uitlaatgassen in. En dat voor één euro. Compleet volgeladen met 3 of 4 mensen in een Suzuki Alto.

Vanavond zijn we met de hele groep gaan eten in Thamel. Ik merk wel dat het groepsverband weg is en dat iedereen naar huis wil. Peter, Frank, Yvonne en Mieke zijn ziek, zwak en misselijk. De reis eist zijn tol, zullen we maar zeggen.

Zonet zijn we weer voor 100 roepies netjes naar het hotel gebracht, door een 14 jarige taxi chauffeur. Enig probleem wat ze allemaal hebben is om hotel Amar te vinden. Overal moeten ze dan stoppen en de weg vragen, terwijl wij heel goed weten waar hij heen moet. En een lol dat we dan hebben.

Nu weer naar bed en morgen nog één dagje Kathmandu.

Comments are closed.