Nationaal Park Dwingelderveld

Nationaal Park Dwingelderveld verkennen

zaterdag 3 juli 2021 – Pfff 8 uur ontbijten. Dat was niet leuk, maar aangezien we toch aan het nieuwe bedje moesten wennen hadden we een beetje slecht geslapen. De bedje waren een soort van U profiel waar je zeker niet uit kon vallen.

De ochtend

Over het ontbijt niets dan goeds. Wat een keuze hadden we. Daarna was het weer terug naar de kamer. Omkleden en de sporty pants aan, want ik ging skeeleren en Karin fietsen. Onderweg natuurlijk nog wat Geocachen. Nadat we Karins fiets van de auto hadden en de skeelerveters aangetrokken waren konden we op pad. Al snel reden we op het Commissaris Cramerpad. Dit fietspad is uitgeroepen tot het mooiste fietspad van Nederland. Jammer dat het niet zo vlak was dat het ook het vlakste fietspad van Nederland was. 5 of 6 maal moest ik over een wildrooster, heel veel takken en grote hobbels en ongelijkheden. Niet echt een voorbeeld skeeler route.

Lekker Skeeleren en Fietsen

Het eerste gedeelte van de route was nog een beetje nat en dan heb je geen grip. Gelukkig was het heel rustig opstarten met om de paar honderd meter een geocache. Daarna konden we even gas geven en kon Karin ook eens even lekker losgaan met de fiets. Aan het eind van de Kraloërweg kwamen we een kudde schapen tegen. Even snel voor de schapen door want anders hadden we even pauze. Dat hadden we toch wel want er moest natuurlijk even naar gekeken worden. Allemaal lopen tot aan het randje totdat er één geit over de dam ging. Daarna volgde de rest pas.

Bijna Weg kwijt

In Dwingeloo was het kinderkopjes en was het even flink zweten tot aan de doorgaande weg waar we weer een goed fietspad kregen. Rijden we vanaf Dwingeloo toch de verkeerde kant op en kwamen we zo in Lheebroek uit. Gelukkig kwamen we er op tijd achter en konden we via een kinderkopjes weg terug naar de route. Even later moesten we pauzeren bij een kudde hooglanders. Deze hadden echt enorme hoorns. Het laatste stuk ging door de bossen terug naar het hotel. Zo stonden we 12 uur weer op de parkeerplaats.

Gewoon Wandelen

Even uitzweten en daarna maar onder de douche. Met een schoon pak en een boterhammetje in de buik gingen we vanmiddag een wandelingetje doen van 5 kilometer. Eén zonder Geocaches, dus gewoon bordjes volgen. En saai dat we dat beide vonden. Wandelen zonder enig doel. Dat verklaart waarom geocachen zo leuk is. Deze wandeling was over lange rechte zandpaden en pas aan het eind kwamen we over de bekende vlonderpaden, waar het nationale park zo bekend van is.

FF kijken

Om half drie uur waren we terug en konden we meteen aanschuiven voor de tour en de formule 1 kwalificatie. Verstappen op pole en Wout Poels in de bollentrui. Goed gedaan weer Nederland. Net voor de kwalificatie viel de schoonmaak nog even binnen. Een Poolse dame met Nederlandse ondersteuning kwamen even rondvliegen door de hotelkamer en 10 minuten later waren ze weer weg. Na een klein dutje konden we op zes uur weer aanschuiven voor het avondeten.

Jeuk

Aangezien het gisteren nogal snel ging, drie gangen in een uur, spraken we vandaag met de bediening af dat het niet zo snel hoefde te gaan. Twee uur later zaten we er dus nog. Morgen maar niets meer zeggen. Tijdens het eten begon het bij mij te jeuken op mijn arm. Ik dacht dat het een muggenbultje was, maar terug in de kamer zag het rood van de bultjes. Ik denk dan toch dat de eikenprocessierups mij te pakken heeft genomen. Kleren de waszak in en meteen nog maar eens onder een warme douche. Hopen dat de jeuk straks wat minder wordt. Nu nog even relaxen en morgen maar eens kijken wat we gaan doen. In ieder geval geen wandelingen meer zonder doel.

Comments are closed.