Pijnlijke knieën in bupsa

31 maart 2004 – Vanmorgen was ik al voor 6 uur wakker. Vannacht nog op expeditie geweest. Ik moest namelijk naar het toilet rond een uur of één. Echter was de Franse plee bezoeken hier nogal een probleem. Ik moest namelijk eerst de lodge openbreken om buiten naar het toilet te kunnen. Wat deden mijn knieën nog steeds zeer.

Dit was er vanmorgen nog steeds. Na het ontbijt heb ik samen met Jim een Engelsman uit een andere groep een lokaal zalfje geregeld. Hij had ook flink wat problemen met zijn knieën. We kregen een soort van Diclofenac zalfje? Ik ken het alleen als pil. Maar dit zou moeten helpen. Daarna heeft Sandra mijn knieschijf gefixeerd, zodat deze stabiel bleef en ik niet als een dolle de 800 meter kon afdalen.

De hele morgen gezellig met Mieke lopen keuvelen over de gehandicapten sport. Zodoende schoot de tijd goed op en stonden we binnen de kortste keren bij de Dudh Koshi rivier op 1500 meter.

Vanaf hier begon de klim naar Bupsa. In het gehucht Jubing hadden we een theestop, waar ik de tape heb verwijderd. Mijn benen werden meteen gratis onthaard.

In Karikhola hebben we gelunched. Frietjes met over de datum zijnde ketchup en de standaard tomatensoep.

Na de lunch was het een klein beetje naar beneden en in 45 minuten gruwelijk steil naar boven. Na 10 minuten had ik al een kapotte koppakking en gruwelijk last van aandrang. De gids Kamadawa vertelde dat de klim nog zeker een half uur duurde. Ik heb er toen maar voor gekozen om het lokale rijstveld te voorzien van verse mest. Heeft wel iets om zo in de vrije natuur eens lekker te gaan zitten. Sta je op pak je de rugzak en kijk je recht in het gezicht van een Nepalese vrouw. Oeps… Lachend keek ze mij aan. Ja hoor snel ervan tussen en de berg op richting Bupsa.

Net voor Bupsa begon het te regenen en dat doet het tot nu toe nog steeds. Nu zitten we in een hele leuke lodge. Yellow top lodge en slapen M&M samen met Frank weer gezellig in één kamertje. Nog even gedoucht en geschoren, want ik had alweer een baard van 5 dagen. Nu zitten we te relaxen. Even lekker voor mijn knieën. Het regent en soms pijpenstelen. Toen dit ophield zagen we ineens witte toppen op de bergen om ons heen. Het heeft dus gesneeuwd op ongeveer 3000 meter hoogte. Wie weet lopen we morgen dus in de sneeuw?

Flink afdalen zeker niet goed voor de knieën

Comments are closed.